1ای خداوند، ای خدای انتقام گيرنده، قدرتت را نشان بده.
2ای داور جهان، برخيز و متكبران را به سزای اعمالشان برسان.
3گناهكاران تا به كی پيروز و سرافراز خواهند بود؟
4همۀ بدكاران، گستاخ و ستمگر هستند و حرفهای ناروا میزنند.
5قوم تو را از بين میبرند و بر بندگانت ظلم میكنند.
6بيوه زنان و غريبان و يتيمان را میكشند.
7اين ستمكاران میگويند: «خداوند ما را نمیبيند و متوجهٔ كارهای ما نمیشود.»
8ای قوم من، چرا اينقدر نادان هستيد؟ كی به سر عقل خواهيد آمد؟
9آيا خدا كه به ما گوش داده است، خودش نمیشنود؟ او كه به ما چشم داده است، آيا نمیبيند؟
10او كه همۀ قومها را مجازات میكند، آيا شما را مجازات نخواهد كرد؟ او كه همه چيز را به انسان میآموزد، آيا نمیداند كه شما چه میكنيد؟
11خداوند از فكر انسان آگاه است و میداند كه فكر او پوچ و بيهوده است.
12خوشابه حال كسی كه تو، ای خداوند، او را تأديب میكنی و قوانين خود را به او میآموزی.
13چنين شخصی، در روزهايی كه تو گناهكاران را گرفتار میسازی و نابود میكنی، آسوده خاطر و درامان خواهد بود.
14خداوند قوم برگزيدۀ خود را ترک نخواهد كرد و ايشان را از ياد نخواهد برد.
15بار ديگر داوری از روی عدل و انصاف اجرا خواهد شد و همۀ درستكاران از آن پشتيبانی خواهند كرد.
16كيست كه به طرفداری از من برخيزد و در مقابل گناهكاران ايستادگی كند؟ چه كسی حاضر است با من عليه بدكاران بجنگد؟
17اگر خداوند مددكار من نمیبود بزودی از بين میرفتم.
18وقتی فرياد زدم كه پاهايم میلغزند! تو، ای خداوند رحيم، به فريادم رسيدی و نگذاشتی بيافتم.
19هنگامی كه فكرم ناراحت و دلم بیقرار است، ای خداوند، تو مرا دلداری میدهی و به من آسودگی خاطر میبخشی.
20آيا حكمرانان شرور از حمايت تو برخوردار خواهند بود كه به نام قانون هر نوع ظلمی را مرتكب میشوند؟
21آنها عليه درستكاران توطئه میچينند و بیگناهان را به مرگ محكوم میكنند.
22اما خداوند صخره و پناهگاه من است و مرا از هر گزندی حفظ میكند.
23خداوند، شروران و بدكاران را به سزای اعمالشان خواهد رسانيد و آنها را از بين خواهد برد. آری، خداوند، خدای ما، ايشان را نابود خواهد كرد.