1ای خداوند، نزد تو فرياد بر میآورم؛ ای تكيهگاه من، دعايم را بشنو! اگر دعای مرا نشنوی به سرنوشت كسانی دچار خواهم شد كه الان در قبرها خفتهاند.
2وقتی دستهای خود را بسوی تو بلند میكنم و با گريه و زاری از تو كمک میطلبم، مرا اجابت فرما.
3مرا جزو بدكاران و شروران محسوب نكن. آنها در ظاهر با همسايگان خود سخنان دوستانه میگويند، اما در دل خود قصد اذيت و آزارشان را دارند.
4آنها را برای آنچه كه كردهاند مجازات كن! برای كارهای زشتی كه مرتكب شدهاند، مزدشان را كف دستشان بگذار!
5آنها را چنان بر زمين بكوب كه ديگر نتوانند بلند شوند، زيرا به آفرينش و كارهای دست تو اهميت نمیدهند.
6خدا را سپاس باد! او فرياد مرا كه از او كمک طلبيدم، شنيدهاست.
7خداوند قوت و سپر من است. از صميم قلب بر او توكل كردم و او مرا ياری كرد. از اين رو، دلم شاد است و با سرود از او تشكر مینمايم.
8خداوند قوم خود را حفظ میكند و از پادشاه برگزيدهٔ خويش حمايت مینمايد و او را نجات میبخشد.
9ای خداوند، قوم برگزيدۀ خود را نجات ده و عزيزان خود را بركت عنايت فرما. تو شبان آنها باش و تا ابد از ايشان نگهداری كن!