Proverbs 24— PCB

¹به اشخاص بدكار حسادت نورز و آرزو نكن كه با آنها دوست شوی،

²زيرا تمام فكر و ذكر آنها اين است كه به مردم ظلم كنند.

³خانه با حكمت بنا می‌شود و با فهم استوار می‌گردد،

⁴اتاقهايش با دانايی از اسباب نفيس و گرانقيمت پر می‌شود.

⁵آدم دانا و فهميده از قدرت زياد برخودار است و دايم به قدرت خويش می‌افزايد.

⁶پيروزی در جنگ بستگی به تدابير خوب و مشورت زياد دارد.

⁷احمق نمی‌تواند به حكمت دست يابد؛ وقتی موضوع مهمی مورد بحث قرار می‌گيرد، او حرفی برای گفتن ندارد.

⁸كسی كه دايم نقشه‌های پليد در سر بپروراند، عاقبت رسوا خواهد شد.

⁹نقشه‌های آدم احمق گناه آلود است و كسی كه ديگران را مسخره می‌كند مورد نفرت همۀ مردم می‌باشد.

¹⁰اگر نتوانی سختيهای زندگی را تحمل كنی، آدم ضعيفی هستی.

¹¹از نجات دادن كسی كه به ناحق به مرگ محكوم شده است كوتاهی نكن.

¹²نگو كه از جريان بی‌خبر بوده‌ای، زيرا خدايی كه جان تو در دست اوست و از دل تو آگاه است، می‌داند كه تو از همه چيز با خبر بوده‌ای. او هر كسی را مطابق اعمالش جزا خواهد داد.

¹³پسرم، همانطور كه خوردن عسل كام تو را شيرين می‌كند، همچنان كسب حكمت برای جان تو شيرين خواهد بود. كسی كه حكمت بياموزد آيندۀ خوبی در انتظارش خواهد بود و اميدهايش برباد نخواهد رفت.

¹⁴

¹⁵ای بدكاران، منتظر نباشيد كه خانۀ درستكاران را غارت و ويران كنيد،

¹⁶زيرا شخص درستكار حتی اگر هفت بار هم بيفتد، باز بر خواهد خاست، اما بدكاران گرفتار بلا شده، سرنگون خواهند گرديد.

¹⁷وقتی دشمنت دچار مصيبتی می‌شود شادی نكن و هنگامی كه می‌افتد دلشاد نشو،

¹⁸زيرا ممكن است خداوند اين كار تو را نپسندد و از مجازات او دست بردارد!

¹⁹بسبب بدكاران خودت را ناراحت نكن و به آنها حسادت نورز،

²⁰زيرا شخص بدكار آينده‌ای ندارد و چراغش خاموش خواهد شد.

²¹پسرم، از خداوند و پادشاه بترس و با كسانی كه بضد ايشان شورش می‌كنند همدست نشو،

²²كيست كه بداند خداوند يا پادشاه چه بلايی بر سر چنين كسان خواهد آورد؟

²³قاضی نبايد در داوری از كسی طرفداری كند.

²⁴هر كه به مجرم بگويد: «تو بی‌گناهی»، مورد لعنت و نفرت همۀ مردم واقع خواهد شد،

²⁵ولی آنكه گناهكار را محكوم كند سعادت و بركت نصيبش خواهد گرديد.

²⁶جواب صادقانه مانند بوسۀ دوست دلچسب است.

²⁷اول كسب و كاری داشته باش بعد خانه و خانواده تشكيل بده.

²⁸عليه همسايۀ خود شهادت دروغ نده و سخنان نادرست در باره‌اش بر زبان نياور.

²⁹نگو: «هر چه بر سرم آورده تلافی خواهم كرد.»

³⁰از كنار مزرعۀ آدم تنبل و احمقی گذشتم.

³¹همه جا خار روييده بود، علفهای هرز زمين را پوشانده و ديوار مزرعه فرو ريخته بود.

³²با ديدن اين منظره به فكر فرو رفتم و اين درس را آموختم:

³³كسی كه دست روی دست می‌گذارد ودايم می‌خوابد و استراحت می‌كند،

³⁴عاقبت فقرو تنگدستی چون راهزنی مسلح به سراغش خواهد آمد.