Job 34— PCB

¹ای مردان حكيم و دانا به من گوش دهيد.

²

³همچنانكه زبان طعم غذای خوب را می‌فهمد همانگونه نيز گوش سخنان درست را تشخيص می‌دهد؛

⁴پس بياييد آنچه را كه خوب و درست است تشخيص داده، آن را اختيار كنيم.

⁵ايوب گفته است: «من گناهی ندارم، ولی خدا مرا گناهكار می‌داند.

⁶هر چند كه تقصيری ندارم او مرا دروغگو می‌داند. با اينكه هيچ خطايی نكرده‌ام، اما سخت تنبيه شده‌ام.»

⁷ببينيد ايوب چه حرفهای توهين‌آميزی می‌زند! حتماً با بدكاران همنشين بوده است!

⁸

⁹زيرا می‌گويد: «برای انسان چه فايده‌ای دارد كه درصدد خشنود ساختن خدا برآيد؟»

¹⁰ای كسانی كه فهم و شعور داريد، به من گوش دهيد. چطور ممكن است خدای قادر مطلق، بدی و ظلم بكند؟

¹¹او هركس را موافق عملش جزا می‌دهد.

¹²براستی كه خدای قادر مطلق، بدی و بی‌انصافی نمی‌كند.

¹³اقتدار و اختيار تمام جهان در دست اوست.

¹⁴اگر خدا اراده كند كه روح و نفس خود را از انسان بگيرد،

¹⁵اثری از زندگی در او باقی نمی‌ماند و او به خاک باز می‌گردد.

¹⁶حال، اگر فهم داری، گوش كن.

¹⁷اگر خدا از عدالت و انصاف متنفر بود آيا می‌توانست جهان را اداره كند؟ آيا می‌خواهی آن داور بزرگ را محكوم كنی؟

¹⁸او كسی است كه پادشاهان و نجبا را به بدكاری و بی‌انصافی متهم می‌كند،

¹⁹هرگز از قدرتمندان طرفداری نمی‌نمايد و ثروتمند را بر فقير ترجيح نمی‌دهد، زيرا همهٔ انسانها آفريدهٔ دست او هستند.

²⁰خدا می‌تواند نيمه شب در يک لحظه جان انسان را بگيرد و با يک اشاره قدرتمندترين انسانها را از پای درآورد.

²¹خدا تمام كارهای انسان را به دقت زير نظر دارد و همه را می‌بيند.

²²هيچ ظلمتی نمی‌تواند آدمهای بدكار را از نظر او پنهان سازد.

²³پس خدا احتياجی ندارد كه برای داوری كردن انسان صبر كند.

²⁴بی‌آنكه نيازی به تحقيق و بررسی باشد خدا قدرتمندان را خرد و متلاشی می‌كند و ديگران را بجای آنها می‌نشاند،

²⁵زيرا او از كارهای ايشان آگاه است و در يک شب ايشان را سرنگون می‌سازد.

²⁶او آنها را در حضور همگان به سزای اعمالشان می‌رساند،

²⁷چون از پيروی او انحراف ورزيده به احكام او توجهی نكرده‌اند،

²⁸و آنچنان بر فقرا ظلم نموده‌اند كه فريادشان به گوش خدا رسيده است. بلی، خدا نالۀ مظلومان را می‌شنود.

²⁹وقتی او آرام است، كيست كه بتواند او را مضطرب كند؟ و چون روی خود را بپوشاند، كيست كه بتواند او را ببيند؟ هيچ قومی و هيچ انسانی نمی‌تواند.

³⁰او نمی‌گذارد بدكاران بر مردم حكومت رانند و آنها را اسير كنند.

³¹ای ايوب، آيا گناهانت را پيش خدا اعتراف نموده‌ای؟ آيا به او قول داده‌ای كه ديگر گناه نكنی؟

³²آيا از خدا خواسته‌ای كه خطاهايت را به تو نشان دهد؟ آيا حاضری از آنها دست بكشی؟

³³تا زمانی كه دست از مخالفت برنداری نمی‌توانی انتظار داشته باشی كه خدا آنطور كه تو می‌خواهی رفتار كند. حال تصميم با توست، نه با من. بگو چه فكر می‌كنی.

³⁴هر انسان فهميده و با شعوری اين حرف مرا تصديق خواهد كرد كه تو مثل آدم احمق حرف می‌زنی.

³⁵

³⁶مستحقی كه تو را بخاطر سخنان كفرآميزت به اشد مجازات برسانند،

³⁷زيرا اكنون نافرمانی، كفر و اهانت به خدا را برگناهان ديگر خود افزوده‌ای.