1ای ايوب، خواهش میكنم به حرفهای من گوش بده،
2چون میخواهم با تو صحبت كنم.
3من با اخلاص و صداقت كامل، حقيقت را خواهم گفت،
4زيرا روح خدا مرا آفريده است و نفس قادر مطلق به من زندگی بخشيده است.
5اگر توانستی جوابم را بدهی درنگ نكن.
6من هم مثل تو از گل سرشته شدهام و هر دو ما مخلوق خدا هستيم،
7پس لزومی ندارد از من بترسی. من تو را نخواهم ترساند و در تنگنا قرار نخواهم داد.
8من خود، اين حرف را از دهان تو شنيدهام كه گفتهای:
9«پاک و بیتقصيرم و مرتكب هيچ گناهی نشدهام.
10خدا پی بهانه میگردد تا در من خطايی بيابد و مرادشمن خود محسوب كند.
11خدا پای مرا در كنده میگذارد و كوچكترين حركت مرا زير نظر میگيرد.»
12اما ايوب تو اشتباه میكنی. خدا از انسان بزرگتر است.
13چرا شكايت میكنی كه خدا برای كارهايی كه میكند توضيحی به انسان نمیدهد؟
14خدا به شكلهای گوناگون با انسان سخن میگويد.
15هنگامی كه خواب عميق انسان را در بسترش فرو میگيرد، خدا بوسيلۀ خوابها و رؤياهای شب با او حرف میزند.
16گوشهای او را باز میكند و به او هشداری میدهد تا
17او را از گناه و تكبر باز دارد.
18او انسان را از هلاكت و مرگ میرهاند.
19خدا با درد و مرض، انسان را تأديب میكند
20بطوريكه او اشتهايش را از دست داده، حتی از لذيذترين خوراكها نيز بيزار میشود.
21بقدری لاغر و ضعيف میشود كه جز پوست و استخوان چيزی از او باقی نمیماند
22و پايش به لب گور میرسد.
23اما هرگاه فرستادهای از آسمان در آنجا حاضر شود تا برايش شفاعت نموده، آنچه را كه درست است به وی نشان بدهد، آنگاه خدا بر او ترحم نموده، میفرمايد: «آزادش سازيد! نگذاريد بميرد! چون برای او فديهای يافتهام.»
24
25آنوقت بدن او مثل بدن يک طفل، سالم شده، دوباره جوان و قوی میگردد.
26هر وقت بحضور خدا دعا كند، خدا دعايش را شنيده، او را اجابت میكند و او با شادی خدا را پرستش مینمايد و خدا او را به وضع خوب گذشتهاش بر میگرداند.
27سپس او به مردم خواهد گفت: «من گناه كردم و به راستی عمل ننمودم ولی خدا از سر تقصيرم گذشت.
28او نگذاشت بميرم و از نور زندگی محروم گردم.»
29خدا بارها اين كار را برای انسان انجام میدهد
30و جان او را از مرگ میرهاند تا نور زندگی بر او بتابد.
31ای ايوب، به آنچه كه گفتم خوب توجه كن و بگذار به سخنانم ادامه دهم؛
32ولی اگر چيزی برای گفتن داری، بگو؛ میخواهم آن را بشنوم، چون بهيچ وجه مايل نيستم كه ابهامی برايت باقی بماند.
33اما اگر حرفی برای گفتن نداری به من گوش بده و خاموش باش تا به تو حكمت بياموزم!