1اين است پيغام خدا دربارۀ دمشق: «دمشق از بين خواهد رفت و تبديل به ويرانه خواهد شد.
2شهرهای «عروعير» متروک خواهند شد و گوسفندان در آنجا خواهند خوابيد و كسی نخواهد بود كه آنها را بترساند.
3اسرائيل قدرتش را از دست خواهد داد و دمشق سقوط خواهد كرد. بازماندگان سوريه مانند قوم اسرائيل خوار و ضعيف خواهند شد.» اين را خداوند قادر متعال فرموده است.
4خداوند میفرمايد: «عظمت اسرائيل محو خواهد شد و ثروتش از بين خواهد رفت.
5در آن روز، اسرائيل مانند كشتزارهای درۀ رفائيم خواهد بود كه پس از درو، چيزی در آن باقی نمیماند.
6عدۀ بسيار كمی از قوم اسرائيل باقی خواهند ماند، همانگونه كه پس از چيدن زيتون دو سه دانه روی شاخههای بلند، و چهار پنج دانه نوک شاخههای كوچک باقی میماند.» اين را خداوند، خدای اسرائيل فرموده است.
7در آن روز، مردم بسوی آفرينندۀ خود كه خدای مقدس اسرائيل است روی خواهند آورد،
8و ديگر به بتهايی كه بدست خود ساختهاند، يعنی اشيريم و بتهای آفتاب، رو نخواهند نمود.
9در آن روز، شهرهای مستحكم ويران خواهند شد همچون شهرهای حویها و اموریها كه ساكنانشان آنها را در حين فرار برای اسرائيلیها واگذاشتند.
10ای اسرائيل، تو خدای نجات دهندۀ خود و «صخرۀ» مستحكم خويش را فراموش كردهای و درختان میكاری تا در زير آنها بتها را بپرستی.
11ولی بدان كه حتی اگر در همان روزی كه درختان را میكاری آنها نمو كرده، شكوفه آورند، با وجود اين محصولی نخواهند داد. در آن روز، آنچه نصيب شما میشود بلای كشنده و درد علاج ناپذير خواهد بود.
12قومهای جهان مثل دريا میخروشند و همچون طوفان غرش میكنند
13و مانند سيل يورش میآورند. اما خدا آنها را خاموش میكند و به عقب میراند. ايشان مانند كاه در برابر باد، و خاک در برابر گردباد هستند.
14در شب رعب و وحشت ايجاد میكنند، ولی پيش از فرا رسيدن صبح نابود میشوند. اين سزای كسانی است كه سرزمين ما را تاراج میكنند و به يغما میبرند.