1خداوند فرمود: «ای انسان خاكی، تيغی تيز همچون تيغ سلمانی بردار و با آن موی سر و ريش خود را ببر. سپس موها را در ترازو بگذار و به سه قسمت مساوی تقسيم كن.
2يک سوم آن را در وسط نقشهای كه از اورشليم كشيدی، بگذار و پس از پايان روزهای محاصره، آن را در همانجا بسوزان. يک سوم ديگر را در اطراف نقشه بپاش و با آن تيغ آن را خرد كن. قسمت آخر را در هوا پراكنده ساز تا باد ببرد و من شمشيری در پی آن خواهم فرستاد.
3چند تار مو نيز نگاهدار و در ردای خود مخفی ساز.
4چند تار موی ديگر نيز بردار و در آتش بينداز، چون من آتشی برپا خواهم كرد تا تمام خاندان اسرائيل را فراگيرد.»
5خداوند فرمود: «اين تمثيل نشاندهندۀ بلاهايی است كه برشما، اهالی اورشليم خواهد آمد. چون از احكام و قوانين من روگردانيده، از قومهای اطرافتان نيز بدتر شدهايد.
6
7
8بنابراين، من خود بضد شما هستم و در برابر تمام قومها، آشكارا مجازاتتان خواهم كرد.
9بسبب گناهان زشتی كه مرتكب شدهايد، شما را چنان سخت مجازات خواهم نمود كه نظيرش در گذشته ديده نشده و در آينده نيز ديده نخواهد شد!
10پدران، پسرانشان را و پسران، پدرانشان را خواهند خورد و كسانی كه باقی بمانند در سراسر دنيا پراكنده خواهند شد.
11«بنابراين، به حيات خود قسم، چون شما با بتها و گناهانتان، خانۀ مرا آلوده كردهايد، من نيز شما را از بين خواهم برد و هيچ ترحم نخواهم كرد.
12يک سومتان از قحطی و بيماری خواهيد مرد. يک سوم را دشمن خواهد كشت و يک سوم باقيمانده را نيز در سراسر دنيا پراكنده خواهم ساخت و شمشير دشمن را در آنجا بدنبالتان خواهم فرستاد.
13آنگاه آتش خشم من فرو خواهد نشست و قوم اسرائيل خواهند دانست كه من كلام خود را عملی میسازم.
14تو را برای قومهای اطراف و برای رهگذرانی كه از كنار خرابههای شهرتان میگذرند، درس عبرتی خواهم ساخت.
15من شما را در دنيا مايۀ تمسخر و عبرت خواهم گرداند تا همه بدانند كه وقتی من با خشم و غضب بضد قومی برمیخيزم، چه سرنوشت غمانگيزی گريبانگير آن قوم میگردد. من كه خداوند هستم، اين را گفتهام.
16«قحطی را مانند تيرهای هلاک كننده بر شما نازل خواهم كرد و آن را آنقدر سخت خواهم ساخت كه تكهای نان نيز برای خوردن نيابيد.
17علاوه بر گرسنگی، جانوران درنده را نيز خواهم فرستاد تا اولادتان را نابود سازند. بيماری و جنگ سرزمين شما را فرا خواهد گرفت، و بهضرب شمشير دشمن كشته خواهيد شد. من كه خداوند هستم، اين را گفتهام!»