1سرود صعود. از ایام جوانی بر من بسیار ستم کردهاند - اسرائیل بگوید -
2«از ایام جوانی بر من بسیار ستم کردهاند، اما بر من چیره نشدند!
3شخمزنَندگان بر پشت من شخم زدند، و شیارهای خود را دراز کردند.»
4اما خداوند عادل است؛ او بندهای شریران را از من گسسته است.
5باشد کسانی که از صَهیون بیزارند جملگی شرمسار و مغلوب گردند.
6همچون علفی باشند که بر بامها میروید، و پیش از آنکه رشد کند، خشک میشود!
7که دروگر دست خود را از آن پر نتواند کرد، و نه گِردآورندۀ محصول دامن خویش را؛
8و نه رهگذران توانند گفت: «برکت خداوند بر شما باد! به نام خداوند شما را برکت میدهیم!»