1سرود صعود. خوشا به حال هر آن که از خداوند میترسد، و در راههای او گام میزند.
2تو از دسترنجِ خود خواهی خورد، و مبارک و سعادتمند خواهی بود!
3زن تو چون تاکی بارآور در اندرون خانهات خواهد بود، و پسرانت چون نهالهای زیتون گِرداگرد سفرهات.
4آری، این چنین مبارک خواهد بود مردی که از خداوند میترسد.
5باشد که خداوند تو را از صَهیون برکت دهد. باشد که در همۀ روزهای زندگی، سعادت اورشلیم را شاهد باشی.
6باشد که فرزندانِ فرزندانت را به چشم ببینی! صلح و سلامت باد بر اسرائیل!