1سرود صعود. مزمور داوود. شادمان میشدم آنگاه که مرا میگفتند: «به خانۀ خداوند برویم!»
2پاهای ما ایستاده است بر دروازههایت، ای اورشلیم!
3اورشلیم بسان شهری بنا شده است که یکسره به هم پیوسته است.
4بدانجا قبیلهها برمیآیند، قبیلههای خداوند؛ تا نام خداوند را بستایند، بنا بر شهادتی که به اسرائیل سپرده شد.
5آنجا تختهای داوری بر پاست، تختهایِ خاندان داوود!
6برای صلح و سلامت اورشلیم دعا کنید: «باشد که دوستدارانت در آسایش باشند!
7در میان برجهایت امنیت حکمفرما باشد، و در میان باروهایت، صلح و سلامت!»
8بهخاطر برادران و یارانم میگویم: «صلح و سلامت بر تو باد!»
9بهخاطرِ خانۀ یهوه خدای ما، بهروزی تو را خواهانم!