1سرود صعود. چشمان خود را به سوی کوهها برمیافرازم؛ یاریِ من از کجا میرسد؟
2یاری من از سوی خداوند است که آسمان و زمین را آفرید.
3او نخواهد گذاشت پای تو بلغزد؛ او که حافظ توست، چشم بر هم نخواهد گذاشت!
4آری، او که حافظ اسرائیل است چشم بر هم نخواهد گذاشت و به خواب نخواهد رفت!
5خداوند حافظ توست! خداوند به دست راستت سایۀ توست!
6آفتاب در روز به تو آزار نخواهد رسانید؛ و نه ماهتاب در شب.
7خداوند تو را از هر بدی حفظ خواهد کرد؛ او حافظ جان تو خواهد بود!
8خداوند آمد و شد تو را پاس خواهد داشت، از اکنون و تا به ابد!