Proverbs 19— NMV

¹فقیری که در راستی خویش گام برمی‌دارد، بِه از نادانی است که زبان کج دارد.

²شوقِ بدونِ معرفت نیکو نیست؛ آن که می‌شتابد، راه به خطا می‌رود.

³حماقت خودِ انسان زندگی‌اش را تباه می‌سازد، اما دل او بر خداوند خشم می‌گیرد!

⁴ثروت بر دوستانِ شخص بسی می‌افزاید، اما دوست مرد بینوا او را رها می‌کند.

⁵شاهد دروغگو بی‌سزا نمی‌ماند، آن که دروغ می‌بافد، نخواهد رَست.

⁶بسیاری نزد نجبا چاپلوسی می‌کنند، همه خواهان دوستی با شخص بخشنده‌اند.

⁷بستگان فقیر، همگی از او نفرت می‌کنند، چقدر بیشتر، دوستانش از وی دوری می‌جویند! التماس‌کنان از پی‌شان می‌دود، اما نیستند.

⁸خریدارِ عقل، جان خود را دوست می‌دارد؛ پاسدارِ فهم، به گنج دست می‌یابد.

⁹شاهد دروغگو بی‌سزا نمی‌ماند، آن که دروغ می‌بافد، هلاک خواهد شد.

¹⁰نادان را زندگی مجلل نمی‌شاید، بسی کمتر، برده‌ای را که بر شاهزادگان حکمرانی کند!

¹¹عقل انسان خشم او را بازمی‌دارد؛ جلال او در چشم‌پوشی از خطاست.

¹²خشمِ شاه همچون شیر می‌غرد، خشنودی او مانند شبنم است بر چمنزار.

¹³فرزند نادان، مایۀ تباهی پدر خویش است، و نزاعهای زن همچون چکّۀ دائمی آب.

¹⁴خانه و ثروت از پدران به ارث می‌رسد، اما زن عاقل بخشش خداوند است.

¹⁵کاهلی خواب سنگین می‌آورد، آن که در کار سست است، گرسنه می‌ماند.

¹⁶آن که حکم را نگاه می‌دارد از جان خویش محافظت می‌کند، اما آن که راه خود نمی‌پاید، خواهد مرد.

¹⁷آن که بر بینوا شفقت کند، به خداوند قرض می‌دهد، و او پاداش کارش را به تمامی خواهد داد.

¹⁸فرزندت را تا هنوز امیدی هست ادب کن؛ کمر به نابودی او برمبند!

¹⁹مرد تندخو باید سزا بیند؛ اگر او را برهانی، ناگزیر از تکرار کار خود خواهی بود.

²⁰گر خواهی سرانجام حکیم گردی، مشورت را گوش گیر و رهنمود را بپذیر.

²¹تدبیرهای بسیار در دل انسان است، اما آنچه استوار مانَد مشورت خداوند است.

²²پسندیده در آدمی محبت است، و فقیر از دروغگو بهتر.

²³ترس خداوند به حیات رهنمون می‌شود؛ انسان با شکم سیر شب را به سر می‌برد و گزندی به او نمی‌رسد.

²⁴کاهل دست خویش به بشقاب فرو می‌برد، اما آن را حتی تا دهان خود برنمی‌آورد!

²⁵تمسخرگر را بزن که ساده‌لوح نیز عاقل خواهد شد؛ شخص فهیم را توبیخ کن که معرفت را درک خواهد کرد.

²⁶فرزندی که به پدر خشونت ورزد و مادر را از خانه براند، مایۀ شرم و رسوایی است.

²⁷پسرم، اگر خواهی از سخنان معرفت منحرف شوی، از گوش سپردن به رهنمود بازایست!

²⁸شاهدِ فرومایه، عدالت را به مسخره می‌گیرد، دهان شریران، ظلم را فرو می‌بلعد.

²⁹کیفر برای تمسخرگران فراهم است و کتک برای پشت جاهلان.