1Καὶ μοὶ ἔδειξε τὸν Ἰησοῦν, τὸν ἱερέα τὸν μέγαν, ἱστάμενον ἔμπροσθεν τοῦ ἀγγέλου τοῦ Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος ἵστατο ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ διὰ νὰ ἀντισταθῇ εἰς αὐτόν.
2Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν διάβολον, Θέλει σὲ ἐπιτιμήσει ὁ Κύριος, διάβολε· ναί, θέλει σὲ ἐπιτιμήσει ὁ Κύριος, ὅστις ἐξέλεξε τὴν Ἱερουσαλήμ· δὲν εἶναι οὗτος δαυλὸς ἀπεσπασμένος ἀπὸ πυρός;
3Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦτο ἐνδεδυμένος ἱμάτια ῥυπαρὰ καὶ ἵστατο ἐνώπιον τοῦ ἀγγέλου.
4Καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἱσταμένους ἐνώπιον αὐτοῦ, λέγων, Ἀφαιρέσατε τὰ ἱμάτια τὰ ῥυπαρὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ· καὶ πρὸς αὐτὸν εἶπεν, Ἰδού, ἀφρεσα ἀπὸ σοῦ τὴν ἀνομίαν σου καὶ θέλω σὲ ἐνδύσει ἱμάτια λαμπρά·
5καὶ εἶπα, Ἄς ἐπιθέσωσι μίτραν καθαρὰν ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ. Καὶ ἐπέθεσαν τὴν μίτραν τὴν καθαρὰν ἐπὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν ἱμάτια· ὁ δὲ ἄγγελος τοῦ Κυρίου παρίστατο.
6Καὶ διεμαρτυρήθη ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἰησοῦν, λέγων,
7Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐὰν περιπατήσῃς ἐν ταῖς ὁδοῖς μου καὶ ἐὰν φυλάξῃς τὰς ἐντολὰς μου, τότε σὺ θέλεις κρίνει ἔτι τὸν οἶκόν μου καὶ θέλεις φυλάττει ἔτι τὰς αὐλὰς μου καὶ θέλω σοὶ δώσει νὰ περιπατῇς μεταξὺ τῶν ἐνταῦθα ἱσταμένων.
8Ἄκουε τώρα, Ἰησοῦ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, σὺ καὶ οἱ ἑταῖροί σου οἱ καθήμενοι ἐνώπιόν σου, ἐπειδή αὐτοὶ εἶναι ἄνθρωποι θαυμάσιοι· διότι ἰδοὺ ἐγὼ θέλω φέρει ἔξω τὸν δοῦλόν μου τὸν Βλαστόν.
9Διότι ἰδού, ὁ λίθος, τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ, ἐπὶ τὸν ἕνα τοῦτον λίθον εἶναι ἑπτὰ ὀφθαλμοί· ἰδού, ἐγὼ θέλω ἐγχαράξει τὸ ἐγχάραγμα αὐτοῦ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ θέλω ἐξαλείψει τὴν ἀνομίαν τῆς γῆς ἐκείνης ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ.
10Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, θέλετε προσκαλέσει ἕκαστος τὸν πλησίον αὑτοῦ ὑπὸ τὴν ἄμπελον αὑτοῦ καὶ ὑπὸ τὴν συκῆν αὑτοῦ.