1Ὁ κατοικῶν ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ Ὑψίστου ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ Παντοκράτορος θέλει διατρίβει.
2Θέλω λέγει πρὸς τὸν Κύριον, Σὺ εἶσαι καταφυγή μου καὶ φρούριόν μου· Θεὸς μου· ἐπ᾿ αὐτὸν θέλω ἐλπίζει.
3Διότι αὐτὸς θέλει σὲ λυτρόνει ἐκ τῆς παγίδος τῶν κυνηγῶν καὶ ἐκ θανατηφόρου λοιμοῦ.
4Μὲ τὰ πτερὰ αὐτοῦ θέλει σὲ σκεπάζει, καὶ ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτοῦ θέλεις εἶσθαι ἀσφαλής· ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ εἶναι πανοπλία καὶ ἀσπίς.
5Δὲν θέλεις φοβεῖσθαι ἀπὸ φόβου νυκτερινοῦ, τὴν ἡμέραν ἀπὸ βέλους πετωμένου.
6Ἀπὸ θανατικοῦ, τὸ ὁποῖον περιπατεῖ ἐν σκότει· ἀπὸ ὀλέθρου, ὅστις ἐρημόνει ἐν μεσημβρίᾳ·
7Χιλιὰς θέλει πίπτει ἐξ ἀριστερῶν σου καὶ μυριὰς ἐκ δεξιῶν σου· πλήν εἰς σὲ δὲν θέλει πλησιάζει.
8Μόνον μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου θέλεις θεωρεῖ καὶ θέλεις βλέπει τῶν ἀσεβῶν τὴν ἀνταπόδοσιν.
9Ἐπειδή σὺ τὸν Κύριον, τὴν ἐλπίδα μου, τὸν Ὕψιστον ἔκαμες καταφύγιόν σου,
10δὲν θέλει συμβαίνει εἰς σὲ κακόν, καὶ μάστιξ δὲν θέλει πλησιάζει εἰς τὴν σκηνήν σου.
11Διότι θέλει προστάξει εἰς τοὺς ἀγγέλους αὑτοῦ περὶ σοῦ, διὰ νὰ σὲ διαφυλάττωσιν ἐν πᾶσαις ταῖς ὁδοῖς σου.
12Θέλουσι σὲ σηκόνει ἐπὶ τῶν χειρῶν αὑτῶν, διὰ νὰ μή προσκόψῃς πρὸς λίθον τὸν πόδα σου.
13Θέλεις πατήσει ἐπὶ λέοντα καὶ ἐπὶ ἀσπίδα· θέλεις καταπατήσει σκύμνον καὶ δράκοντα.
14Ἐπειδή ἔθεσεν εἰς ἐμὲ τὴν ἀγάπην αὑτοῦ, διὰ τοῦτο θέλω λυτρώσει αὐτόν· θέλω ὑψώσει αὐτόν, διότι ἐγνώρισε τὸ ὄνομά μου.
15Θέλει μὲ ἐπικαλεῖσθαι, καὶ θέλω εἰσακούει αὐτοῦ· μετ᾿ αὐτοῦ θέλω εἶσθαι ἐν θλίψει· θέλω λυτρόνει αὐτὸν καὶ θέλω δοξάζει αὐτόν.
16Θέλω χορτάσει αὐτὸν μακρότητα ἡμερῶν καὶ θέλω δείξει εἰς αὐτὸν τὴν σωτηρίαν μου.