1[Ὠιδή τῶν Ἀναβαθμῶν, τοῦ Δαβίδ.] Κύριε, δὲν ὑπερηφανεύθη ἡ καρδία μου οὐδὲ ὑψώθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ μου· οὐδὲ περιπατῶ εἰς πράγματα μεγάλα καὶ ὑψηλότερα ὑπὲρ ἐμέ.
2Βεβαίως, ὑπέταξα καὶ καθησύχασα τὴν ψυχήν μου, ὡς τὸ ἀπογεγαλακτισμένον παιδίον πλησίον τῆς μητρὸς αὑτοῦ· ἡ ψυχή μου εἶναι ἐν ἐμοὶ ὡς ἀπογεγαλακτισμένον παιδίον.
3Ἄς ἐλπίζῃ ὁ Ἰσραήλ ἐπὶ τὸν Κύριον, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.