Job 13— NLV

¹“My oë het dit alles gesien, en my ore het gehoor en het dit verstaan.

²Ek weet net soveel as julle. Julle is niks beter as ek nie.

³Hoe wens ek dat ek reguit met die Almagtige kon praat! Ek wil my saak self aan God gaan stel.

⁴Julle beswadder my met leuens. Julle is niks anders as kwaksalwers nie!

⁵Bly liewer stil! Dis die slimste ding wat julle kan doen!

⁶Luister na my klag. Gee aandag aan my betoog.

⁷Verdedig julle God met leuens en gebruik julle oneerlike argumente om sy ontwil?

⁸Is julle partydig vir Hom? Wil julle God se saak verdedig?

⁹Wees versigtig dat Hy nie uitvind wat julle doen nie! Dink julle dat julle Hom kan bedrieg soos ’n mens?

¹⁰Nee, julle sal by Hom in die moeilikheid wees as Hy uitvind dat julle in hierdie hofsaak kant kies.

¹¹Vervul sy verhewe mag julle nie met skrik nie? Word julle nie aangegryp deur vrees vir Hom nie?

¹²Die waarde van julle stellings is soos as. Julle verdediging is so broos soos ’n kleipot!

¹³“Bly nou stil en laat my alleen! Laat my praat, en ek sal die gevolge dra.

¹⁴Waarom sal ek my lewe waag en sê wat ek dink?

¹⁵God kan my maar tref, maar ek het geen ander hoop nie. Ek gaan my saak voor Hom stel.

¹⁶Maar dít is wat my sal red: dat ek nie Godloos is nie. As ek so was, sou ek nie kon kom in sy teenwoordigheid nie.

¹⁷Luister goed na wat ek nou gaan sê, en neem dit ter harte.

¹⁸Ek het my saak voorberei. Ek sal my onskuld bewys.

¹⁹Wie kan hieroor met my stry? As iemand my verkeerd bewys, sal ek swyg en sterf.

²⁰O God! Daar is twee dinge wat ek van U wil smeek, dan sal ek voor U kan staan.

²¹Vat net u hand weg van my en moet my nie verskrik met u ontsagwekkende teenwoordigheid nie.

²²Ontbied my nou, en ek sal antwoord! Of laat my eerste praat sodat U kan antwoord.

²³Sê vir my wat ek verkeerd gedoen het. Wys my my opstand en my sonde.

²⁴Waarom draai U weg van my? Waarom beskou U my as u vyand?

²⁵Sou U ’n windverwaaide blaar skrik maak, of jaag agter ’n grasstoppel aan?

²⁶U het bittere aanklagte teen my gelê. U skryf al die sondes op vanaf my jeug.

²⁷U sit my voete in ’n blok. U let op al my paaie en volg al my spore.

²⁸“Ek droog weg soos hout wat verrot, soos ’n motgevrete kleed.”