1Hierdie boodskap gaan oor Moab. Die Here, die Almagtige, die God van Israel, sê: “Ellende wag vir Nebo, die stad sal verwoes word. Die stad Kirjatajim sal verneder en ingeneem word. Hulle sal die vesting verneder en afbreek.
2Niemand sal meer oor Moab spog nie. In Gesbon beplan hulle ’n komplot teen Moab: ‘Kom ons beëindig hulle voortbestaan as ’n nasie!’ Hulle sal die stad Madmen stilmaak. Geweld sal ook hierdie stad tref!
3Uit Goronajim klink ’n kreet op: ‘Verwoesting! Groot vernietiging!’
4Moab se mag is gebreek! Hoor hoe huil die kinders.
5Hulle vlugtelinge gaan op na Lugit terwyl hulle bitterlik huil; op pad af na Goronajim word smartkrete gehoor oor al die verwoesting.
6Vlug vir julle lewens! Oorleef soos ’n wildedonkie in die woestyn!
7Jy stel jou vertroue op jou prestasies en jou rykdom. Maar hulle sal jou gevange neem. Jou god Kemos, sy priesters en amptenare sal almal saam in ballingskap gaan.
8Jou vyand sal al jou dorpe verwoes. Geen stad sal gespaar bly nie. Hulle sal die valleie beskadig en die vlaktes verwoes. Ek, die Here, sê dit sal gebeur!
9As Moab net vlerke gehad het sodat sy kon wegvlieg! Moab se dorpe sal almal verwoes word, sodat niemand meer daarin woon nie.
10“’n Vloek rus op elkeen wat weier om die werk van die Here te doen. ’n Vloek rus ook op elkeen wat nie dié doodmaak wat die Here hulle beveel het om dood te maak nie!
11“Vanaf die vroegste tye het Moab rustig geleef. Hulle is nog nooit deur ’n ander volk in ballingskap weggevoer nie. Moab is soos ou wyn wat kon verouder, wat nie van houer na houer oorgegooi is nie. Die smaak het nie verlore gegaan nie.”
12Maar die Here sê: “Die tyd kom dat Ek mense sal stuur wat die kruike leegmaak. As hulle dit leeggemaak het, sal hulle die wynkruike stukkend breek!
13Dan sal Moab skaam wees oor Kemos, net soos Israel ook destyds skaam was oor die goue kalf by Bet-El op wie hulle vertrou het.
14“Hoe kan julle nog sê: ‘Ons is helde, baasvegters in die oorlog?’”
15Die Here, die Almagtige, die Koning, sê: “Die vernietiger sal Moab en sy dorpe verwoes. Van hulle beste jongmense sal in gevegte sterf.
16’n Groot ramp sal Moab binnekort tref. Die land se ondergang kom vinnig nader.
17Almal in Moab se omgewing, begin huil oor hierdie land. Julle wat Moab se naam ken, sê: ‘Die septer van mag en die staf van trots is nou gebreek!’
18“Julle wat in Dibon bly, klim af van julle troontjies en kom sit in die stof. Die vyand wat Moab vernietig, kom ook teen Dibon veg. Hulle het julle vestings klaar verwoes.
19Inwoners van Aroër, gaan staan langs die pad en kyk wat gebeur. Vra elke man en vrou wat vlug, wat probeer ontkom; vra hulle: ‘Wat het gebeur?’
20Moab is verneder, hulle is gebroke. Huil en kla! Vertel dit by die Arnonrivier dat hulle Moab verwoes het!
21Die straf oor die dorpe op die hoogland het aangebreek, oor Golon, Jahas, Mefaät,
22Dibon, Nebo, Bet-Diblatajim,
23Kirjatajim, Bet-Gamul,
24Bet-Meon, Kerijot en Bosra. Hulle sal al Moab se dorpe straf, dié wat naby en dié wat ver is.
25Moab se mag is vernietig. Sy mag is gebreek,” sê die Here.
26“Maak Moab dronk, want hulle is arrogant teenoor My, die Here. Laat Moab in hulle braaksel rol sodat ander hulle sal spot.
27Moab, het jy nie met Israel die spot gedryf nie? Het jy dan nie Israel verag soos iemand wat tussen diewe betrap is nie?
28Burgers van Moab, vlug uit julle dorpe! Gaan woon in rotsskeure soos duiwe wat hulle neste maak in die grotte.
29“Ons het gehoor van Moab se trots en gespog. Hulle was hoogmoedig, arrogant, vermetel en hooghartig.
30Ek weet van Moab se verwaandheid,” sê die Here. “Maar al hierdie grootpratery loop op niks uit nie, dit is vals.
31Daarom huil Ek oor Moab. Ek treur oor die mense van Kir-Geres.
32Ek treur meer oor jou as oor Jaser, wingerd van Sibma. Jou wingerdranke het vroeër tot by die Dooie See gestrek, tot by Jaser. Maar nou het die onderdrukkers julle kaalgestroop. Hulle het op julle somervrugte en druiwe toegesak.
33Blydskap en vreugde het verdwyn uit die boorde en die landerye van Moab. Ek het gesorg dat die wynpers nie meer wyn voorsien nie. Mense gesels ook nie meer opgewek terwyl hulle druiwe pars nie. Daar is mense wat uitroep, maar nie van blydskap nie.
34Om die waarheid te sê, die mense gil en skreeu van angs omdat hulle bang is. ’n Mens kan die krete hoor van Gesbon tot aan die ander kant by Elale en Jahas, van Soar af tot by Gonorajim en Eglat-Selisija. Selfs die waters van Nimrim het nou opgedroog.”
35Die Here sê: “Ek sal ’n einde maak aan Moab, want hulle bring offers vir afgode en brand wierook vir vals gode.
36My hart kla van smart soos ’n fluit vir Moab en ook vir die mense van Kir-Geres. Want al hulle rykdom het verdwyn.
37Hulle skeer almal hulle koppe en baarde omdat hulle rou. Hulle maak snymerke aan hulle hande en dra klere van sak.
38Oral in Moab is mense in rou. Hulle doen dit op die dakke van hulle huise en op die pleine. Hulle doen dit, sê die Here, omdat Ek Moab gebreek het soos ’n kleipot wat niemand meer gebruik nie.
39Ag, hoe stukkend is hulle nie! Hoor hoe huil hulle! Moab is soos mense wat die rug wegdraai van ander omdat hulle skaam is. Moab se bure dryf die spot met hulle. Hulle skrik as hulle al die verwoesting sien.”
40Die Here sê: “Kyk, ’n arend duik neer en sprei sy vlerke oor Moab.
41Hy sal die dorpe van Moab inneem en die vestings oorneem. Daardie dag sal Moab se krygsmanne so bang wees soos ’n vrou wat geboorte gee.
42Moab sal as ’n volk vernietig word omdat hulle die Here uitgetart het.”
43Die Here sê: “Moab, verskrikking, vanggate en lokvalle wag op julle.
44Mense wat in angs probeer wegvlug, sal in ’n vanggat val. En dié wat uit die vanggat ontsnap, sal in ’n valstrik gevang word. Ek sal sorg dat julle nie ontsnap nie, want die tyd vir julle straf het aangebreek,” sê die Here.
45“Die mense vlug so ver as Gesbon, maar kom nie verder nie. Want ’n vuur kom uit Gesbon, die tuiste van koning Sihon. Dit sal die hele land verteer, ook al die opstandige mense.
46Wee jou, Moab! Die volk van Kemos is vernietig! Al julle kinders is gevang en in ballingskap weggevoer.
47Maar eendag sal Ek weer Moab se lot verander. Ek, die Here, sê dit sal so wees!” Hier eindig die oordeel oor Moab.