Job 31— ABA

¹Job het gesê: “Ek het vir myself gesê ek mag nooit na 'n jongmeisie kyk en haar begeer nie.

²Maar wat het God aan my gedoen? Sal die Almagtige in die hoë hemel iets vir my doen?

³Dit moet sleg gaan met mense wat verkeerd doen. Mense wat slegte dinge doen, moet swaarkry.

⁴God weet hoe ek gelewe het, Hy weet alles wat ek gedoen het.

⁵Ek was nie vals en skynheilig nie.

⁶Wanneer God my toets, dan sal Hy weet dat ek heeltemal reg gelewe het.

⁷Ek het nie weggedraai van die regte pad nie, ek het nie iets gevat wat ek graag wou hê nie, my hande is skoon.

⁸As my hande nie skoon is nie, dan moet ander mense die koring eet wat ek gesaai het, hulle moet die plante uittrek wat ek geplant het.

⁹Ek het nie iemand anders se vrou begeer en gewag om skelm by haar te gaan slaap nie.

¹⁰As ek dit gedoen het, dan moet my vrou vir 'n ander man kos gaarmaak en dan moet hý seks hê met haar,

¹¹want dan het ek iets gedoen wat baie verkeerd is, en dan moet die Regter my straf.

¹²Dit sal vir my wees soos 'n vuur wat brand tot in die onderwêreld, 'n vuur wat alles verbrand wat ek het.

¹³Ek het altyd reg gedoen aan 'n slaaf of slavin wanneer een van hulle my beskuldig het.

¹⁴As ek nie reg gedoen het aan hulle nie, wat sal ek doen wanneer God my oordeel? Wat sal ek kan antwoord wanneer Hy vra wat ek gedoen het? Niks.

¹⁵Hy het my gemaak en Hy het ook my slawe gemaak. Dieselfde God het ons gemaak.

¹⁶Wanneer arm mense iets wou hê, dan het ek nie nee gesê nie, en ek het nie 'n weduwee honger laat bly nie.

¹⁷Ek het nie my kos alleen geëet nie, ek het vir weeskinders ook van my kos gegee.

¹⁸Ja, ek was altyd soos 'n pa vir weeskinders en ek het weduwees altyd gehelp.

¹⁹Wanneer ek gesien het dat 'n arm mens nie klere het nie en dat hy koud moet slaap,

²⁰dan het ek vir hom klere gegee van my eie skape se wol, en hy het vir my dankie gesê.

²¹Ek het nie my vuis vir 'n weeskind gewys nie, ook nie wanneer ek gesien het dat die ander mense in die poort sal sê dat dit reg is nie.

²²As ek dit gedoen het, dan moet iemand my arms breek en uit my skouers ruk.

²³Ja, ek was bang dat God my sal straf, ek sou nie voor Hom, die Koning, kon staan nie.

²⁴Ek het nie gedink dat goud my sal beskerm sodat dit goed sal gaan met my nie.

²⁵Ek was nie hoogmoedig omdat ek ryk was en baie goed bymekaargemaak het nie.

²⁶Ek het nie na die son gekyk wat so helder skyn of na die maan wat so blink,

²⁷en ek het my nie dan laat verlei nie. Ek het nie vir hulle soene gegooi met my hand en hulle gedien wanneer niemand kyk nie.

²⁸As ek dit gedoen het, dan het ek sonde gedoen, en dan moet God my straf, want dan was ek vals teen Hom.

²⁹Ek was nie bly wanneer dit skielik sleg begin gaan het met mense wat my haat nie, ek het nie gejuig wanneer hulle begin swaarkry nie.

³⁰Ek het nie die sonde gedoen om daardie mense te vervloek nie.

³¹Die mense wat in my huis gekom het, het nooit honger weggegaan nie,

³²ek het nie vreemdelinge buite laat slaap nie, ek het my deur oopgemaak vir mense wat by my huis verbygekom het.

³³Ander mense probeer wegsteek wanneer hulle verkeerd gedoen het, ek het dit nie gedoen nie.

³⁴Ek was nie bang vir wat mense sal sê nie, ek het nie geskrik omdat ander families miskien kon dink dat ek nie belangrik is nie. Ek het nie stilgebly en in die huis gebly nie.

³⁵Ek wens dat iemand na my wou luister! Ek teken my naam, ek sê dat ek die waarheid gepraat het. Die Almagtige moet my nou antwoord. Die persoon wat my wil beskuldig, moet skryf wat ek gedoen het.

³⁶Ek sal die dinge wat hy skryf, vir almal wys, ek sal dit op my skouers dra en op my kop.

³⁷Ek sal elke ding sê wat ek gedoen het, ek sal voor die persoon staan soos 'n leier wat vir niks bang is nie.

³⁸Ek het in grond gewerk, ek het dit geploeg, maar ek het betaal vir die koring-oes wat ek afgesny het.

³⁹Dit is ander mense se grond, maar hulle het genoeg gekry om te eet, hulle het nie baie swaar gekry nie.

⁴⁰As ek verkeerd gedoen het aan hulle, dan moes daar dorings en onkruid gegroei het en nie koring en gars nie.” Job het toe klaar gesê wat hy wou sê.