Deuteronomy 32— ABA

¹Moses het gesê: “Hemel, jy moet luister, ek wil praat, die aarde moet hoor wat ek sê.

²Ek bid dat die dinge wat ek vir die mense leer, sal wees soos reën wat drup, ek bid dat die dinge wat ek sê, sal wees soos sagte reën op gras, soos reën op groen plante.

³Want ek wil skree en die Naam van die Here sê, ek wil sê dat die Here groot en goed is.

⁴Hy is die Rots, sy werk is heeltemal reg, Hy doen altyd reg. Hy is 'n God wat altyd dieselfde bly, Hy doen niks verkeerd nie, Hy is regverdig en eerlik.

⁵Maar sy volk het ontrou geword aan Hom, hulle is nie meer sy kinders nie, hulle is onrein en vals, hulle kan net verkeerd doen, nie reg nie.

⁶Julle is dwase mense, julle het nie wysheid nie, is dit wat julle doen aan die Here? Hy is julle Vader, Hy het julle gemaak. Hy self het julle gemaak en Hy het vir julle die lewe gegee.

⁷Julle moet onthou hoe dit lank gelede was, julle moet dink aan die jare wat lank verby is. Julle moet vir julle ouers vra, sodat hulle vir julle kan vertel, julle moet vir die oumense vra, húlle sal vir julle sê hoe dit was.

⁸Toe die Hoogste God vir die volke hulle lande gegee het, toe Hy gesê het dat die mense aan verskillende volke moet behoort, toe het Hy gesê waar die grense van die lande moet wees. Hy het gekyk hoeveel Israeliete daar is, en Hy het besluit hoeveel volke daar moet wees.

⁹Maar die Here het sy éie volk gekies, Jakob behoort aan Hom.

¹⁰Die Here het sy volk in die woestyn gekry, in 'n wilde wêreld waar niemand woon nie. Hy beskerm sy volk en Hy sorg vir hulle, Hy pas hulle op soos 'n mens sy oog oppas.

¹¹'n Arend stoot sy kleintjies uit die nes en hy vlieg bokant hulle, hy maak sy vlerke oop en vang die kleintjies en dra hulle op sy vlerke.

¹²So lei die Here sy volk, Hy alleen doen dit, daar is nie 'n ander god by Hom nie.

¹³Hy het hierdie land vir sy volk gegee om dit te vat. Hulle kon die koring eet wat op die lande groei, hulle kon heuning uithaal uit die byneste in die rotse, hulle kon die olyf-olie kry van die olyfbome tussen die klippe.

¹⁴Hulle het melk gekry van beeste, skape en bokke, hulle het vet vleis gekry van skaap-lammers en skaap-ramme, en vleis van bokke en beeste uit die land Basan. Hulle het die beste koring geëet en die beste rooi wyn gedrink.

¹⁵Jesurun het vet en opstandig geword. Ja, julle het vet en dik geword, spekvet. Hulle het vir God gelos, God wat vir hulle gemaak het. Hulle was dom en opstandig teen die Rots wat vir hulle gered het.

¹⁶Hulle het vir God kwaad gemaak toe hulle gode van ander volke gedien het. Hulle het vir God hartseer gemaak toe hulle dinge gedoen het wat Hy haat.

¹⁷Hulle het ge-offer vir veldgode wat nie gode is nie, hulle het ge-offer vir gode wat hulle nie geken het nie, vir nuwe gode wat hulle voorvaders nie geken het nie.

¹⁸Julle het die Rots vergeet, maar die Rots is julle Vader, julle is God se kinders, maar julle het Hom vergeet.

¹⁹Toe die Here dit sien, was Hy hartseer oor sy seuns en sy dogters, Hy het hulle gelos.

²⁰Hy het gesê: ‘Ek wil hulle nie meer sien nie, en Ek wil kyk hoe dit nou met hulle sal gaan. Hulle is slegte mense, hulle is heeltemal ontrou.

²¹Hulle het My kwaad gemaak toe hulle gode gedien het wat nie gode is nie. Hulle het My hartseer gemaak toe hulle beelde gemaak het, beelde wat niks beteken nie. Nou sal Ek hulle kwaad maak en Ek sal vir My 'n volk kies wat nie 'n volk is nie, Ek sal hulle hartseer maak en Ek sal vir My 'n volk kies wat dwaas is.

²²Ek is kwaad, dit is soos 'n vuur wat brand tot in die doderyk daar onder, 'n vuur wat die aarde verbrand en alles wat uit die aarde kom, 'n vuur wat tot onder die berge brand.

²³Ek sal hulle laat swaarkry, dit sal aanhou sleg gaan met hulle, Ek sal hulle skiet met al my pyle.

²⁴Hulle sal flou word van honger, hulle sal pes kry, hulle sal nie gesond kan word nie, wilde diere sal hulle opvreet en giftige slange sal hulle pik.

²⁵Daar sal oorlog wees in die strate, mense sal bang wees en wegkruip in hulle kamers. Niemand sal vry wegkom nie, nie jongmans of jongmeisies nie, nie babas of oumense nie.

²⁶Ek het gedink Ek sal hulle almal laat sterf, niemand moet onthou dat hulle gelewe het nie.

²⁷Maar Ek het gedink miskien sal die vyande spot en hulle sal die dinge wat gebeur het, verkeerd verstaan. Hulle sal miskien spog en sê: “Ons het hulle self oorwin, die Here het dit nie gedoen nie.” ’

²⁸Ja, die vyande verstaan dit nie, hulle is nie verstandig nie.

²⁹As hulle wysheid gehad het, dan sou hulle verstaan het wat gebeur het en hulle sou geweet het wat later nog sál gebeur.

³⁰Een man van die vyand het 1 000 Israeliete gevolg en gejaag, twee manne van die vyand het 10 000 Israeliete laat vlug. Maar dit het gebeur omdat die Rots van die Israeliete hulle verkoop het, omdat die Here hulle gelos het.

³¹Ja, die Here is ons Rots, die vyande het nie so 'n rots nie, dit moet hulle weet.

³²Hulle is soos 'n wingerdstok wat in Sodom en Gomorra gegroei het, 'n wingerdstok wat giftige druiwe dra.

³³Uit daardie druiwe kom daar wyn wat so giftig is soos slange, dit is wyn wat mense laat sterf.

³⁴Die Here sê: ‘Ek sal besluit wanneer Ek hulle sal straf.

³⁵Ek sal die vyande straf oor wat hulle gedoen het, hulle voete gly, hulle sal gou val. Die dinge wat met hulle sal gebeur, sal gou gebeur.’

³⁶Ja, die Here sal reg doen aan sy volk, Hy sal genadig wees vir sy dienaars wanneer Hy sien dat hulle swak is en dat min van hulle nog lewe.

³⁷Hy sal vra: ‘Waar is julle gode nou, die gode wat julle moet beskerm?

³⁸Waar is die gode wat die vet van julle offers eet en die wyn van julle drank-offers drink? Hulle moet nou begin om julle te help, hulle moet julle beskerm.

³⁹Julle moet nou weet: Dit is Ek, net Ek. Daar is nie nog 'n God nie, net Ek is God. Ek maak dood en Ek laat lewe, Ek maak siek en Ek maak gesond. Niemand kan my volk wegvat van My nie.

⁴⁰Ek tel my hand op na die hemel en Ek belowe, so seker soos Ek altyd sal lewe:

⁴¹Ek sal my swaard skerpmaak en Ek sal dit styf vashou in my hand. Ek sal my vyande straf oor alles wat hulle gedoen het, Ek sal die mense straf wat My haat.

⁴²Wanneer Ek my pyle skiet en met my swaard kap, dan sal daar baie bloed vloei. Baie mense sal gevangenes word en hulle sal sterf, en die leiers van die vyande sal ook sterf.’

⁴³Die ander volke moet die volk van die Here prys, want die Here sal almal straf wat sy dienaars doodgemaak het, Hy sal sy vyande straf oor wat hulle gedoen het, Hy sal versoening doen vir sy land en sy volk.”

⁴⁴Moses het gekom en hy het al die woorde van hierdie lied vir die volk gesê, hy en Hosea seun van Nun.

⁴⁵Nadat Moses dit alles klaar gesê het vir al die Israeliete,

⁴⁶het hy vir hulle gesê: “Julle moet alles goed onthou wat ek vandag vir julle gesê het. Julle moet vir julle kinders sê dat hulle alles moet doen wat hierdie wette sê,

⁴⁷want dit is belangrik vir julle, dit sal julle laat aanhou lewe en julle sal lank lewe in die land oorkant die Jordaan-rivier, die land waarnatoe julle gaan om dit vir julleself te vat.”

⁴⁸Die Here het daardie selfde dag vir Moses gesê:

⁴⁹“Jy moet opgaan teen die Abarim-berge, teen die Nebo-berg in die land Moab oorkant Jerigo, en jy moet kyk na die land Kanaän wat Ek vir die Israeliete gee om aan hulle te behoort.

⁵⁰Daarna moet jy sterf op die berg waarteen jy opgegaan het, soos jou broer Aäron ook op Hor-berg gesterf het.

⁵¹Dit sal gebeur omdat julle altwee ontrou was aan My by die water van Meriba-Kades in die Sin-woestyn. Die Israeliete het dit gesien. Julle het nie vir die Israeliete gewys dat julle My eer omdat Ek die heilige God is nie.

⁵²Ja, jy mag hier staan en jy mag na die land kyk, maar jy sal nie ingaan in die land wat Ek vir die Israeliete gee nie.”