1Ang PANGINOON ay naghahari! Magalak ang lupa; ang maraming pulo ay matuwa nawa!
2Nasa palibot niya ang mga ulap at pusikit na kadiliman; ang saligan ng kanyang trono ay katuwiran at kahatulan.
3Apoy ang nasa unahan niya, at sinusunog ang kanyang kaaway sa buong palibot.
4Nililiwanagan ng kanyang mga kidlat ang sanlibutan; nakikita ng lupa at ito'y nayayanig.
5Ang mga bundok ay natunaw na parang pagkit sa harapan ng PANGINOON, sa harapan ng Panginoon ng buong lupa.
6Ipinahahayag ng langit ang kanyang katuwiran, at namasdan ng lahat ng bayan ang kanyang kaluwalhatian.
7Mapahiya nawa silang lahat na sumasamba sa mga larawan, na kanilang ipinagmamalaki ang diyus-diyosan; lahat ng mga diyos ay sasamba sa kanya.
8Narinig ng Zion at siya'y natuwa, at ang mga anak na babae ng Juda ay nagalak, dahil sa iyong mga kahatulan, O Diyos.
9Sapagkat ikaw, O PANGINOON, ay kataas-taasan sa buong lupa; ikaw ay higit na mataas kaysa lahat ng mga diyos.
10Kayong nagmamahal sa PANGINOON, kamuhian ninyo ang kasamaan, ang kaluluwa ng kanyang mga banal ay kanyang iniingatan; kanyang sinasagip sila sa kamay ng makasalanan.
11Ang liwanag ay itinatanim para sa mga matuwid; at ang kagalakan para sa may matuwid na puso.
12Magagalak kayo sa PANGINOON, kayong mga matuwid; at magpasalamat sa kanyang banal na pangalan.