1O Diyos, huwag kang tumahimik; huwag kang manahimik o maging walang kibo, O Diyos!
2Sapagkat ang mga kaaway mo'y nagkakagulo, silang napopoot sa iyo ay nagtaas ng kanilang mga ulo.
3Sila'y naghanda ng mga tusong panukala laban sa iyong bayan, sila'y nagsanggunian laban sa iyong mga iniingatan.
4Kanilang sinasabi, "Pumarito kayo, bilang isang bansa'y pawiin natin sila, upang ang pangalan ng Israel ay huwag nang maalala pa!"
5Oo, sila'y nagsabwatan na may pagkakaisa, laban sa iyo ay nagtipanan sila —
6ang mga tolda ng Edom at ng mga Ismaelita; ang Moab at ang mga Hagrita,
7ang Gebal, ang Ammon, at ang Amalek; ang Filisteo at ang mga taga-Tiro;
8ang Asiria ay kumampi rin sa kanila; sila ay maging bisig sa mga anak ni Lot. (Selah)
9Gawin mo sa kanila ng gaya sa Midian; gaya ng kay Sisera at kay Jabin sa Ilog ng Kison,
10na namatay sa Endor; na naging dumi para sa lupa.
11Gawin ang kanilang mga maharlika na gaya nina Oreb at Zeeb; lahat nilang mga pinuno na gaya nina Zeba at Zalmuna;
12na nagsabi, "Angkinin natin para sa ating sarili ang mga pastulan ng Diyos."
13O Diyos ko, gawin mo silang gaya ng alabok na paikut-ikot, parang dayami sa harap ng hangin.
14Gaya ng apoy na sumusunog ng gubat, gaya ng liyab na tumutupok ng mga bundok;
15kaya't habulin mo sila ng iyong bagyo, at takutin mo sila ng iyong buhawi!
16Punuin mo ang kanilang mga mukha ng kahihiyan, O PANGINOON, upang hanapin nila ang iyong pangalan.
17Mapahiya at masiraan nawa sila ng loob magpakailanman; malipol nawa sila at mapahiya.
18Malaman nawa nila na ikaw lamang, na PANGINOON ang pangalan, ang sa buong lupa ay Kataas-taasan.