1Dakila ang PANGINOON, at marapat purihin, sa lunsod ng aming Diyos, ang kanyang banal na bundok.
2Maganda sa kataasan, ang kagalakan ng buong lupa, ang Bundok ng Zion, sa malayong hilaga, ang lunsod ng dakilang Hari.
3Sa loob ng kanyang kuta ay ipinakita ng Diyos ang sarili bilang isang tiyak na tanggulan.
4Sapagkat narito, ang mga hari ay nagtipon, sila'y dumating na magkakasama.
5Nang kanilang nakita, sila'y nanggilalas, sila'y natakot, sila'y nagsitakas.
6Sila'y nanginig, nahapis na gaya ng isang babaing manganganak.
7Sa pamamagitan ng hanging silangan ay winasak mo sa Tarsis ang kanilang mga sasakyan.
8Gaya ng aming narinig, ay gayon ang aming nakita sa lunsod ng PANGINOON ng mga hukbo, sa lunsod ng aming Diyos, na itinatag ng Diyos magpakailanman. (Selah)
9Aming inaalala ang iyong tapat na pag-ibig, O Diyos, sa gitna ng iyong templo.
10Gaya ng iyong pangalan, O Diyos, gayon ang papuri sa iyo ay nakakarating hanggang sa mga dulo ng lupa. Ang iyong kanang kamay ay puspos ng tagumpay.
11Hayaang magalak ang Bundok ng Zion! Hayaang magalak ang mga anak na babae ng Juda dahil sa iyong mga paghatol!
12Libutin ninyo ang Zion, at inyong paligiran siya; inyong bilangin ang mga tore niya.
13Isaalang-alang ninyong mabuti ang kanyang mga balwarte, inyong pasukin ang kanyang mga muog, upang inyong maibalita sa susunod na salinlahi
14na ito ang Diyos, ang ating Diyos magpakailanpaman. Siya'y magiging ating patnubay magpakailanman.