1Datapuwat ang mahina sa pananampalataya ay tanggapin ninyo, hindi upang pagtalunan ang kaniyang pagaalinlangan.
2May tao na may pananampalataya na makakain ang lahat ng mga bagay: ngunit ang mahinay kumakain ng mga gulay.
3Ang kumakain ay huwag magwalang halaga sa hindi kumakain; at ang hindi kumakain ay huwag humatol sa kumakain: sapagkat siyay tinanggap ng Dios.
4Sino kang humahatol sa alila ng iba? Sa kaniyang sariling panginoon ay natatayo siya o nabubuwal. Oo, patatayuin siya; sapagkat makapangyarihan ang Panginoon na siyay maitayo.
5May nagmamahal sa isang araw ng higit kay sa iba: may ibang nagmamahal sa bawat araw. Bawat isay magtibay sa kaniyang sariling pagiisip.
6Ang nagmamahal sa araw, ay minamahal ito sa Panginoon; at ang kumakain, ay kumakain sa Panginoon, sapagkat siyay nagpapasalamat sa Dios; at ang hindi kumakain, ay hindi kumakain sa Panginoon, at nagpapasalamat sa Dios.
7Sapagkat ang sinoman sa atin ay hindi nabubuhay sa kaniyang sarili, at sinoman ay hindi namamatay sa kaniyang sarili.
8Sapagkat kung nangabubuhay tayo, sa Panginoon tayoy nangabubuhay; o kung nangamamatay tayo, sa Panginoon tayoy nangamamatay: kayat sa mabuhay tayo, o sa mamatay man, tayoy sa Panginoon.
9Sapagkat dahil dito ay namatay si Cristo at nabuhay na maguli, upang siyay maging Panginoon ng mga patay at gayon din ng mga buhay.
10Datapuwat ikaw, bakit humahatol ka sa iyong kapatid? at ikaw naman, bakit pinawalaang halaga mo ang iyong kapatid? sapagkat tayong lahat ay tatayo sa harapan ng hukuman ng Dios.
11Sapagkat nasusulat, Buhay ako, sabi ng Panginoon, sa akin ang bawat tuhod ay luluhod, At ang bawat dila ay magpapahayag sa Dios.
12Kaya nga ang bawat isa sa atin ay magbibigay sulit sa Dios ng kaniyang sarili.
13Huwag na nga tayong mangaghatulan pa sa isat isa: kundi bagkus ihatol ninyo ito, na ang sinoman ay huwag maglagay ng katitisuran sa daan ng kaniyang kapatid o kadahilanan ng ikararapa.
14Nalalaman ko, at naniniwala akong lubos kay Jesus na Panginoon, na walang anomang bagay na marumi sa kaniyang sarili: maliban na doon sa nagaakala na ang anomang bagay ay marumi, sa kaniyay marumi ito.
15Sapagkat kung dahil sa pagkain ang iyong kapatid ay naghinanakit ay hindi ka na lumalakad sa pagibig. Huwag mong ipamahamak sa iyong pagkain yaong pinagkamatayan ni Cristo.
16Huwag nga ninyong pabayaan na pagsalitaan ng masama ang inyong kabutihan:
17Sapagkat ang kaharian ng Dios ay hindi ang pagkain at paginom, kundi ang katuwiran at ang kapayapaan at ang kagalakan sa Espiritu Santo.
18Sapagkat ang sa ganito ay naglilingkod kay Cristo ay kalugodlugod sa Dios, at pinatutunayan ng mga tao.
19Kaya nga sundin ang mga bagay na makapapayapa, at ang mga bagay na makapagpapatibay sa isat isa.
20Huwag mong sirain ang gawa ng Dios dahil sa pagkain. Tunay na ang lahat ng mga bagay ay malilinis; gayon man ay masama sa tao ang kumakain ng laban sa kaniyang budhi.
21Mabuti ang huwag kumain ng lamangkati, ni uminom ng alak, ni gumawa ng anoman na katitisuran ng iyong kapatid.
22Ang pananampalataya mo na nasa iyo ay ingatan mo sa iyong sarili sa harap ng Dios. Mapalad ang hindi humahatol sa kaniyang sarili sa bagay na kaniyang sinasangayunan.
23Ngunit ang nagaalinlangan ay hinahatulan kung kumakain, sapagkat hindi siya kumakain sa pananampalataya; at ang anomang hindi sa pananampalataya ay kasalanan.