1Sinasabi ko nga, Itinakuwil baga ng Dios ang kaniyang bayan? Huwag nawang mangyari. Sapagkat ako man ay Israelita, sa binhi ni Abraham, sa angkan ni Benjamin.
2Hindi itinakuwil ng Dios ang kaniyang bayan na nang una pay kinilala niya. O hindi baga ninyo nalalaman ang sinasabi ng kasulatan tungkol kay Elias? kung paanong namamagitan siya sa Dios laban sa Israel na sinabi:
3Panginoon, pinatay nila ang iyong mga propeta, giniba nila ang iyong mga dambana; at akoy naiwang nagiisa, at hinahanap nila ang aking buhay.
4Datapuwat ano ang sinasabi ng kasagutan ng Dios sa kaniya? Nagtira ako sa akin ng pitong libong lalake na hindi nangagsiluhod kay Baal.
5Gayon din nga sa panahong itong kasalukuyan ay may isang nalalabi ayon sa pagkahirang ng biyaya.
6Ngunit kung itoy sa pamamagitan ng biyaya, ay hindi na sa mga gawa: sa ibang paraan ang biyaya ay hindi biyaya.
7Ano nga? Ang hinahanap ng Israel ay hindi niya kinamtan; datapuwat itoy kinamtan ng pagkahirang, at ang mga ibay pinapagmatigas:
8Ayon sa nasusulat, Binigyan sila ng Dios ng Espiritu ng pagkakatulog, ng mga matang hindi nangakakakita, at ng mga pakinig na hindi nangakakarinig, hanggang sa araw na ito.
9At sinasabi ni David, Ang kanilang dulang naway maging isang silo, at isang panghuli, At isang katitisuran, at isang kabayaran sa kanila:
10Manganglabo nawa ang kanilang mga mata, upang silay huwag mangakakita, At laging baluktutin mo nawa ang kanilang gulugod.
11Sinasabi ko nga, Nangatisod kaya sila upang mangahulog? Huwag nawang mangyari: datapuwat sa pagkahulog nilay dumating ang pagkaligtas sa mga Gentil, upang ipamungkahi sila sa paninibugho.
12Ngayon kung ang pagkahulog nga nila ay siyang kayamanan ng sanglibutan, at ang pagkalugi nila ay siyang kayamanan ng mga Gentil; gaano pa ang kapunuan nila?
13Datapuwat nagsasalita ako sa inyong mga Gentil. Palibasay ako ngay apostol ng mga Gentil, ay niluluwalhati ko ang aking ministerio;
14Baka sa anomang paraan ay maipamungkahi ko sa paninibugho yaong aking mga kalaman, at maligtas ang ilan sa kanila.
15Sapagkat kung ang pagkatakuwil sa kanila ay siyang pakikipagkasundo ng sanglibutan, ano kaya ang pagtanggap sa kanila, kundi buhay mula sa mga patay?
16At kung ang pangunahing bunga ay banal, ay gayon din ang lahat: at kung ang ugat ay banal, ay gayon din ang mga sanga.
17Datapuwat kung ang ilang mga sangay nangabali, at ikaw, na isang olibong ligaw ay isinanib ka sa kanila, at ikaw ay naging kabahagi nila sa ugat ng katabaan ng punong olibo;
18Huwag kang magpalalo sa mga sanga: datapuwat kung magpalalo ka, ay hindi ikaw ang nagkakandili sa ugat, kundi ang ugat ang nagkakandili sa iyo.
19Sasabihin mo nga, Ang mga sanga ay nangabali upang ako ay makasanib.
20Mabuti; sa kawalan nila ng pananampalataya ay nangabali sila, at sa iyong pananampalatayay nakatayo ka. Huwag kang magpalalo kundi matakot ka:
21Sapagkat kung hindi nga pinatawad ng Dios ang mga talagang sanga, ikaw man ay hindi patatawarin.
22Masdan mo nga ang kabutihan at ang kabagsikan ng Dios: ang kabagsikan ay sa nangahulog, datapuwat ang kabutihan ng Dios ay sa iyo, kung mamamalagi ka sa kaniyang kabutihan: sa ibang paraan ay ikaw man ay puputulin.
23At sila naman, kung hindi mangagsisilagi sa di pananampalataya ay mangakakasanib: sapagkat makapangyarihan ang Dios upang silay isanib na muli.
24Sapagkat kung ikaw ay pinutol doon sa talagang olibong ligaw, at laban sa kaugalian ay isinanib ka sa mabuting punong olibo; gaano pa nga ang mga ito, na mga talagang sanga, na mangakakasanib sa kanilang sariling punong olibo?
25Sapagkat hindi ko ibig, mga kapatid, na di ninyo maalaman ang hiwagang ito, baka kayoy mangagmarunong sa inyong sariling mga haka, na ang katigasan ng isang bahagi ay nangyari sa Israel, hanggang sa pumasok ang kapunuan ng mga Gentil;
26At sa ganitoy ang buong Israel ay maliligtas: gaya ng nasusulat, Magbubuhat sa Sion ang Tagapagligtas; Siya ang maghihiwalay sa Jacob ng kalikuan:
27At ito ang aking tipan sa kanila, Pagka aalisin ko ang kanilang mga kasalanan.
28Tungkol sa evangelio, ay mga kaaway sila dahil sa inyo: datapuwat tungkol sa pagkahirang, ay mga pinakaiibig sila dahil sa mga magulang.
29Sapagkat ang mga kaloob at ang pagtawag ng Dios ay hindi nagbabago.
30Sapagkat kung paanong kayo nang nakaraang panahon ay mga masuwayin sa Dios, datapuwat ngayon kayoy nangagkamit ng habag sa pamamagitan ng kanilang pagsuway,
31Gayon din naman ang mga ito ay naging mga masuwayin ngayon, upang sa pamamagitan ng habag na ipinagkaloob sa inyo, sila namay magkamit ngayon ng habag.
32Sapagkat ang lahat ay kinulong ng Dios sa kasuwayan, upang siyay mahabag sa lahat.
33Oh kalaliman ng mga kayamanan ng karunungan at ng kaalaman ng Dios! oh di matingkalang mga hatol niya, at hindi malirip na kaniyang mga daan!
34Sapagkat sino ang nakaalam ng pagiisip ng Panginoon? o sino ang kaniyang naging kasangguni?
35O sino ang nagbigay na una sa kaniya, at siyay babayarang muli?
36Sapagkat kaniya, at sa pamamagitan niya, at sa kaniya, ang lahat ng mga bagay. Sumakaniya nawa ang kaluwalhatian magpakailan man. Siya nawa.