1Tunay na ang Dios ay mabuti sa Israel. Sa mga malilinis sa puso.
2Ngunit tungkol sa akin, ang mga paa koy halos nahiwalay: ang mga hakbang koy kamunti nang nangadulas.
3Sapagkat akoy nanaghili sa hambog, nang aking makita ang kaginhawahan ng masama.
4Sapagkat walang mga tali sa kanilang kamatayan: kundi ang kanilang kalakasan ay matatag.
5Silay wala sa kabagabagan na gaya ng ibang mga tao; na hindi man sila nangasasalot na gaya ng ibang mga tao.
6Kayat kapalaluay gaya ng kuwintas sa kanilang leeg: tinatakpan sila ng karahasan na gaya ng bihisan.
7Ang kanilang mga mata ay lumuluwa sa katabaan: silay mayroong higit kay sa mananasa ng puso.
8Silay manganunuya, at sa kasamaan ay nanunungayaw ng pagpighati: silay nangagsasalitang may kataasan.
9Kanilang inilagay ang kanilang bibig sa mga langit, at ang kanilang dila ay lumalakad sa lupa.
10Kayat ibinabalik dito ang kaniyang bayan: at tubig ng punong saro ay nilalagok nila.
11At kanilang sinasabi, Paanong nalalaman ng Dios? At may kaalaman ba sa Kataastaasan?
12Narito, ang mga ito ang masama; at palibhasay laging tiwasay nagsisilago sa mga kayamanan,
13Tunay na sa walang kabuluhan ay nilinis ko ang aking puso, at hinugasan ko ang aking mga kamay sa kawalaang sala;
14Sapagkat buong araw ay nasalot ako, at naparusahan tuwing umaga.
15Kung aking sinabi, Akoy magsasalita ng ganito; narito, akoy gagawang may karayaan sa lahi ng iyong mga anak.
16Nang aking isipin kung paanong aking malalaman ito, ay napakahirap sa ganang akin;
17Hanggang sa akoy pumasok sa santuario ng Dios, at aking nagunita ang kanilang huling wakas,
18Tunay na iyong inilagay sila sa mga madulas na dako: iyong inilugmok sila sa kapahamakan.
19Kung paanong naging kapahamakan sila sa isang sandali! Silay nilipol na lubos ng mga kakilabutan.
20Ang panaginip sa pagkagising: sa gayon, Oh Panginoon, pag gumising ka, iyong hahamakin ang kanilang larawan.
21Sapagkat ang puso koy namanglaw, at sa aking kalooban ay nasaktan ako:
22Sa gayoy naging walang muwang ako, at musmos; akoy naging gaya ng hayop sa harap mo.
23Gayon may laging sumasaiyo ako: iyong inalalayan ang aking kanan.
24Iyong papatnubayan ako ng iyong payo, at pagkatapos ay tatanggapin mo ako sa kaluwalhatian.
25Sinong kumakasi sa akin sa langit kundi ikaw? At walang ninanasa ako sa lupa liban sa iyo.
26Ang aking laman at ang aking puso ay nanglulupaypay: ngunit ang Dios ay kalakasan ng aking puso, at bahagi ko magpakailan man.
27Sapagkat narito, silang malayo sa iyo ay mangalilipol: iyong ibinuwal silang lahat, na nangakikiapid, na nagsisihiwalay sa iyo.
28Ngunit mabuti sa akin na lumapit sa Dios; ginawa kong aking kanlungan ang Panginoong Dios, upang aking maisaysay ang lahat ng iyong mga gawa.