1Purihin ninyo ang Panginoon. Oh mangagpasalamat kayo sa Panginoon; sapagkat siyay mabuti; sapagkat ang kaniyang kagandahang-loob ay magpakailan man.
2Sinong makapagbabadya ng mga makapangyarihang gawa ng Panginoon, o makapagpapakilala ng buo niyang kapurihan?
3Mapalad silang nangagiingat ng kahatulan, at siyang gumagawa ng katuwiran sa buong panahon.
4Alalahanin mo ako, Oh Panginoon, ng lingap na iyong ipinagkaloob sa iyong bayan; Oh dalawin mo ako ng iyong pagliligtas:
5Upang makita ko ang kaginhawahan ng iyong hirang, upang akoy magalak sa kasayahan ng iyong bansa, upang akoy lumuwalhati na kasama ng iyong mana.
6Kami ay nangagkasala na kasama ng aming mga magulang, kami ay nangakagawa ng kasamaan, kami ay nagsigawa ng masama.
7Hindi naunawa ng aming mga magulang ang iyong mga kababalaghan sa Egipto; hindi nila inalaala ang karamihan ng iyong mga kagandahang-loob, kundi naging mapanghimagsik sa dagat, sa makatuwid bagay sa Dagat na Mapula.
8Gayon may iniligtas niya sila dahil sa kaniyang pangalan, upang kaniyang maipabatid ang kaniyang matibay na kapangyarihan.
9Kaniyang sinaway naman ang Dagat na Mapula, at natuyo: sa gayoy pinatnubayan niya sila sa mga kalaliman, na parang ilang.
10At iniligtas niya sila sa kamay ng nangagtatanim sa kanila, at tinubos niya sila sa kamay ng kaaway.
11At tinabunan ng tubig ang kanilang mga kaaway: walang nalabi sa kanila kahit isa.
12Nang magkagayoy sinampalatayanan nila ang kaniyang mga salita; inawit nila ang kaniyang kapurihan.
13Nilimot nilang madali ang kaniyang mga gawa; hindi sila naghintay sa kaniyang payo:
14Kundi nagnais ng di kawasa sa ilang, at tinukso ang Dios sa ilang.
15At binigyan niya sila ng kanilang hiling; ngunit pinangayayat ang kanilang kaluluwa.
16Kanilang pinanaghilian naman si Moises sa kampamento, at si Aaron na banal ng Panginoon.
17Ang lupa ay bumuka, at nilamon si Dathan, at tinakpan ang pulutong ni Abiram.
18At apoy ay nagningas sa kanilang pulutong; sinunog ng liyab ang mga masama,
19Silay nagsigawa ng guya sa Horeb, at nagsisamba sa larawang binubo.
20Ganito nila pinapagbago ang kanilang kaluwalhatian sa wangis ng baka na kumakain ng damo.
21Nilimot nila ang Dios na kanilang tagapagligtas, na gumawa ng mga dakilang bagay sa Egipto;
22Kagilagilalas na mga gawa sa lupain ng Cham, at kakilakilabot na mga bagay sa Dagat na Mapula.
23Kayat sinabi niya, na kaniyang lilipulin sila, kung si Moises na kaniyang hirang ay hindi humarap sa kaniya sa bitak, upang pawiin ang kaniyang poot, upang huwag niyang lipulin sila.
24Oo, kanilang hinamak ang maligayang lupain, hindi nila sinampalatayanan ang kaniyang salita;
25Kundi nangagsiungol sa kanilang mga tolda, at hindi nangakinig sa tinig ng Panginoon.
26Kayat kaniyang isinumpa sa kanila, na kaniyang ibubulid sila sa ilang:
27At kaniyang ibubulid ang kanilang binhi sa mga bansa, at pangalatin sila sa mga lupain.
28Silay nangakilakip naman sa diosdiosang Baal-peor, at nagsikain ng mga hain sa mga patay.
29Ganito minungkahi nila siya sa galit ng kanilang mga gawa; at ang salot ay lumitaw sa kanila.
30Nang magkagayoy tumayo si Phinees, at gumawa ng kahatulan: at sa gayoy tumigil ang salot.
31At nabilang sa kaniya na katuwiran, sa lahat ng salit saling lahi magpakailan man.
32Kanilang ginalit din siya sa tubig ng Meriba, na anopat naging masama kay Moises dahil sa kanila:
33Sapagkat silay mapanghimagsik laban sa kaniyang diwa, at siyay nagsalita ng walang pakundangan ng kaniyang mga labi.
34Hindi nila nilipol ang mga bayan, gaya ng iniutos ng Panginoon sa kanila;
35Kundi nangakihalo sa mga bansa, at nangatuto ng kanilang mga gawa:
36At silay nangaglingkod sa kanilang mga diosdiosan; na naging silo sa kanila:
37Oo, kanilang inihain ang kanilang mga anak na lalake at babae sa mga demonio,
38At nagbubo ng walang salang dugo, sa makatuwid bagay ng dugo ng kanilang mga anak na lalake at babae, na kanilang inihain sa diosdiosan ng Canaan; at ang lupain ay nadumhan ng dugo.
39Ganito sila nagpakahawa sa kanilang mga gawa, at nagsiyaong nagpakarumi sa kanilang mga gawa.
40Kayat nagalab ang pagiinit ng Panginoon laban sa kaniyang bayan, at kinayamutan niya ang kaniyang pamana.
41At ibinigay niya sila sa kamay ng mga bansa; at silang nangagtatanim sa kanila ay nangagpuno sa kanila.
42Pinighati naman sila ng kanilang mga kaaway, at silay nagsisuko sa kanilang kamay.
43Madalas na iligtas niya sila; ngunit silay mapanghimagsik sa kanilang payo, at nangababa sila sa kanilang kasamaan.
44Gayon may nilingap niya ang kanilang kahirapan, nang kaniyang marinig ang kanilang daing:
45At kaniyang inalaala sa kanila ang kaniyang tipan, at nagsisi ayon sa karamihan ng kaniyang mga kagandahang-loob.
46Ginawa naman niyang silay kaawaan niyaong lahat na nangagdalang bihag sa kanila.
47Iligtas mo kami, Oh Panginoon naming Dios, at pisanin mo kami na mula sa mga bansa, upang mangagpasalamat sa iyong banal na pangalan, at mangagtagumpay sa iyong kapurihan.
48Purihin ang Panginoon, ang Dios ng Israel, mula sa walang pasimula hanggang sa walang hanggan. At sabihin ng buong bayan, Siya nawa. Purihin ninyo ang Panginoon.