1Anak ko ingatan mo ang aking mga salita, at impukin mo sa iyo ang aking mga utos.
2Ingatan mo ang aking mga utos at mabuhay ka; at ang aking kautusan na parang itim ng iyong mata.
3Itali mo sa iyong mga daliri; ikintal mo sa iyong puso.
4Sabihin mo sa karunungan, Ikaw ay aking kapatid na babae; at tawagin mong iyong kamaganak na babae ang unawa:
5Upang kanilang maingatan ka sa babaing masama; sa babaing di kilala na nagtatabil ng kaniyang mga salita.
6Sapagkat sa dungawan ng aking bahay tumitingin ako sa aking solihia;
7At akoy tumingin sa mga musmos, akoy nagmasid sa mga may kabataan, sa may kabataang walang bait,
8Na dumaraan sa lansangan na malapit sa kaniyang sulok, at siyay yumaon sa daan na patungo sa kaniyang bahay;
9Sa pagtatakip silim, sa kinagabihan ng araw, sa kalahatian ng gabi, at sa kadiliman.
10At, narito, dooy nasalubong niya ang isang babae na nakagayak ng tila isang patutot, at tuso sa puso.
11Siyay madaldal at matigas ang ulo; ang kaniyang mga paa ay hindi nagsisitahan sa kaniyang bahay:
12Ngayoy nasa mga lansangan siya, mamayay nasa mga luwal na dako siya, at nagaabang sa bawat sulok,
13Sa gayoy hinahawakan niya siya at hinahagkan siya, at may mukhang walang hiya na nagsasabi siya sa kaniya:
14Mga hain na mga handog tungkol sa kapayapaan ay sa akin; sa araw na ito ay tinupad ko ang aking mga panata.
15Kayat lumabas ako upang salubungin ka, hinanap kong masikap ang iyong mukha, at nasumpungan kita.
16Aking inilatag ang aking higaan na may mga coltsong may burda, na yari sa guhitguhit na kayong lana sa Egipto.
17At aking pinabanguhan ang aking higaan ng mira, mga oleo, at sinamomo.
18Parito ka, tayoy magpakasiya sa pagsisintahan hanggang sa kinaumagahan; magpakasaya tayo sa mga pagsisintahan.
19Sapagkat ang lalake ay wala sa bahay, siyay naglakbay sa malayo:
20Siyay nagdala ng supot ng salapi; siyay uuwi sa bahay sa kabilugan ng buwan.
21Kaniyang pinasusuko siya ng karamihan ng kaniyang mga matamis na salita, hinihila niya siya ng katabilan ng kaniyang mga labi.
22Pagdaka ay sumusunod siya sa kaniya, gaya ng toro na naparoroon sa patayan, O gaya ng sa mga tanikala sa sawayan sa mangmang;
23Hanggang sa lagpasan ng isang palaso ang kaniyang atay; gaya ng ibong nagmamadali sa bitag, at hindi nakakaalam na yaoy sa kaniyang buhay.
24Ngayon nga, mga anak ko, dinggin ninyo ako, at makinig kayo ng mga salita ng aking bibig.
25Huwag humilig ang iyong puso sa kaniyang mga lakad, huwag kang lumiko sa kaniyang mga landas.
26Sapagkat kaniyang inihiga ang maraming may sugat: Oo, lahat niyang pinatay ay isang makapangyarihang hukbo.
27Ang kaniyang bahay ay daang patungo sa Sheol. Pababa sa mga silid ng kamatayan.