1Dinidinig ng pantas na anak ang turo ng kaniyang ama: ngunit hindi dinidinig ng mangduduwahagi ang saway.
2Ang tao ay kakain ng mabuti ayon sa bunga ng kaniyang bibig: ngunit ang magdaraya ay kakain ng karahasan,
3Siyang nagiingat ng kaniyang bibig, nagiingat ng kaniyang buhay: ngunit siyang nagbubukang maluwang ng kaniyang mga labi ay magkakaroon ng kapahamakan.
4Ang tamad ay nagnanasa, at walang anoman: ngunit ang kaluluwa ng masipag ay tataba.
5Ang matuwid ay nagtatanim sa pagsisinungaling: ngunit ang masama ay kasuklamsuklam, at napapahiya.
6Bumabantay ang katuwiran sa matuwid na lakad; ngunit inilulugmok ng kasamaan ang makasalanan.
7May nagpapakayaman, gayon may walang anoman: may nagpapakadukha, gayon may may malaking kayamanan.
8Ang katubusan sa buhay ng tao ay siyang kaniyang mga kayamanan: ngunit ang dukha ay hindi nakikinig sa banta.
9Ang ilaw ng matuwid ay nagagalak: ngunit ang ilawan ng masama ay papatayin.
10Sa kapalaluan, ang dumarating ay pagtatalo lamang: ngunit ang karunungan ay nangasa nangaturuang maigi.
11Ang kayamanang tinangkilik sa walang kabuluhan ay huhupa: ngunit siyang nagpipisan sa paggawa ay mararagdagan.
12Ang pagasa na nagluluwat ay nagpapasakit ng puso: ngunit pagka ang nasa ay dumarating ay punong kahoy ng buhay.
13Sinomang humamak sa salita ay nagdadala ng kapahamakan sa sarili: ngunit siyang natatakot sa utos ay gagantihin.
14Ang kautusan ng pantas ay bukal ng buhay, upang lumayo sa mga silo ng kamatayan.
15Ang mabuting kaunawaan ay nagbibigay lingap: ngunit ang lakad ng mananalangsang ay mahirap.
16Bawat mabait na tao ay gumagawang may kaalaman: ngunit ang mangmang ay nagkakalat ng kamangmangan.
17Ang masamang sugo ay nahuhulog sa kasamaan: ngunit ang tapat na sugo ay kagalingan.
18Karalitaan at kahihiyan ang tatamuhin ng nagtatakuwil ng saway: ngunit siyang nakikinig ng saway ay magkakapuri.
19Ang nasa na natupad ay matamis sa kaluluwa: ngunit kasuklamsuklam sa mga mangmang na humiwalay sa kasamaan.
20Lumalakad ka na kasama ng mga pantas na tao, at ikaw ay magiging pantas; ngunit ang kasama ng mga mangmang ay mapapariwara.
21Ang kasamaan ay humahabol sa mga makasalanan; ngunit ang matuwid ay gagantihan ng mabuti.
22Ang mabuti ay nagiiwan ng mana sa mga anak ng kaniyang mga anak; at ang kayamanan ng makasalanan ay nalalagay na ukol sa matuwid.
23Maraming pagkain ang nasa pagsasaka ng dukha: ngunit may napapahamak dahil sa kawalan ng kaganapan.
24Siyang naguurong ng kaniyang pamalo ay napopoot sa kaniyang anak: ngunit siyang umiibig ay nagpaparusang maminsan-minsan.
25Ang matuwid ay kumakain hanggang sa kabusugan ng kaniyang kaluluwa; ngunit ang tiyan ng masama ay mangangailangan.