Matthew 8— ABTAG

¹At nang siyay bumaba mula sa bundok, ay sinundan siya ng lubhang maraming tao.

²At narito, lumapit sa kaniya ang isang ketongin, at siyay sinamba, na nagsasabi, Panginoon, kung ibig mo, ay maaaring malinis mo ako.

³At iniunat niya ang kaniyang kamay, at siyay hinipo, na nagsasabi, Ibig ko; luminis ka. At pagdakay nalinis ang kaniyang ketong.

⁴At sinabi sa kaniya ni Jesus, Ingatan mong huwag sabihin kanino man; kundi humayo ka, pakita ka sa saserdote, at ihandog mo ang alay na ipinagutos ni Moises, na bilang patotoo sa kanila.

⁵At pagpasok niya sa Capernaum, ay lumapit sa kaniya ang isang senturion, na sa kaniyay namanhik,

⁶At nagsasabi, Panginoon, ang aking alila ay nararatay sa bahay, lumpo, at lubhang nahihirapan.

⁷At sinabi niya sa kaniya, Paroroon ako, at siyay aking pagagalingin.

⁸At sumagot ang senturion at sinabi, Panginoon, hindi ako karapat-dapat na ikaw ay pumasok sa ilalim ng aking bubungan; datapuwat sabihin mo lamang ang salita, at gagaling ang aking alila.

⁹Sapagkat ako rin naman ay taong nasa ilalim ng kapamahalaan, na may nasasakupan akong mga kawal: at sinasabi ko rito, Yumaon ka, at siyay yumayaon; at sa isa, Halika, at siyay lumalapit; at sa aking alipin, Gawin mo ito, at kaniyang ginagawa.

¹⁰At nang marinig ito ni Jesus, ay nagtaka siya, at sinabi sa nagsisisunod, Katotohanang sinasabi ko sa inyo, na kahit sa Israel man, ay hindi ako nakasumpong ng ganito kalaking pananampalataya.

¹¹At sinabi ko sa inyo, na marami ang magsisipanggaling sa silanganan at sa kalunuran, at magsisiupong kasama ni Abraham, at ni Isaac, at ni Jacob, sa kaharian ng langit:

¹²Datapuwat ang mga anak ng kaharian ay pawang itatapon sa kadiliman sa labas: diyan na nga ang pagtangis at pagngangalit ng mga ngipin.

¹³At sinabi ni Jesus sa senturion, Humayo ka ng iyong lakad; at ayon sa iyong pagsampalataya, ay gayon ang sa iyoy mangyari. At gumaling ang kaniyang alila sa oras ding yaon.

¹⁴At nang pumasok si Jesus sa bahay ni Pedro, ay nakita niya ang biyanang babae nito na nararatay dahil sa lagnat.

¹⁵At hinipo ang kaniyang kamay, at inibsan siya ng lagnat; at siyay nagbangon, at naglingkod sa kaniya.

¹⁶At nang kinahapunan, ay dinala nila sa kaniya ang maraming inaalihan ng demonio: at pinalayas niya sa isang salita ang masasamang espiritu at pinagaling ang lahat ng mga may sakit:

¹⁷Upang matupad ang sinabi sa pamamagitan ng propeta Isaias, na nagsasabi, Siya rin ang kumuha ng ating mga sakit, at nagdala ng ating mga karamdaman.

¹⁸Nang makita nga ni Jesus ang lubhang maraming tao sa palibot niya, ay ipinagutos niyang tumawid sa kabilang ibayo.

¹⁹At lumapit ang isang eskriba, at sa kaniyay nagsabi, Guro, susunod ako sa iyo saan ka man pumaroon.

²⁰At sinabi sa kaniya ni Jesus, May mga lungga ang mga zorra, at may mga pugad ang mga ibon sa langit; datapuwat ang Anak ng tao ay walang kahiligan ang kaniyang ulo.

²¹At ang isa naman sa kaniyang mga alagad ay nagsabi sa kaniya, Panginoon, tulutan mo muna akong makauwi at mailibing ko ang aking ama.

²²Datapuwat sinabi sa kaniya ni Jesus, Sumunod ka sa akin; at pabayaan mong ilibing ng mga patay ang kanilang sariling mga patay.

²³At pagkalulan niya sa isang daong, ay sinundan siya ng kaniyang mga alagad.

²⁴At narito, bumangon ang isang malakas na bagyo sa dagat, na ano pat inaapawan ang daong ng mga alon: datapuwat siyay natutulog.

²⁵At nagsilapit sila sa kaniya, at siyay ginising, na sinasabi, Panginoon, iligtas mo kami; kamiy mangamamatay.

²⁶At sinabi niya sa kanila, Bakit kayoy nangatatakot, Oh kayong kakaunti ang pananampalataya? Nang magkagayoy nagbangon siya, at sinaway ang mga hangin at ang dagat; at humusay na totoo ang panahon.

²⁷At ang mga tao ay nangagtaka, na sinasabi, Anong tao ito, na maging ang mga hangin at ang mga dagat ay nagsisitalima sa kaniya?

²⁸At nang siyay makarating sa kabilang ibayo sa lupain ng mga Gadareno, ay sinalubong siya ng dalawang inaalihan ng mga demonio na nagsisilabas sa mga libingan, na totoong mababangis, na ano pat sinomay walang makapagdaan sa daang yaon.

²⁹At narito, silay nagsisigaw, na nangagsasabi, Anong aming ipakikialam sa iyo, ikaw na Anak ng Dios? naparito ka baga upang kamiy iyong pahirapan bago dumating ang kapanahunan?

³⁰Sa malayo sa kanila ay may isang kawan ng maraming baboy na nagsisipanginain.

³¹At namanhik sa kaniya ang mga demonio, na nangagsasabi, Kung kamiy palalayasin mo, ay paparoonin mo kami sa kawan ng mga baboy.

³²At sinabi niya sa kanila, Magsiparoon kayo. At silay nagsilabas, at nagsipasok sa mga baboy: at narito, ang buong kawan ng mga baboy ay nangapadaluhong sa bangin hanggang sa dagat, at nangamatay sa tubig.

³³At nagsitakas ang mga tagapagalaga ng mga yaon, at nagsitungo sa bayan, at sinabi ang lahat ng mga nangyari, at ang kinahinatnan ng mga inalihan ng mga demonio.

³⁴At narito, lumabas ang buong bayan upang sumalubong kay Jesus: at pagkakita nila sa kaniya, ay pinamanhikan siyang umalis sa kanilang mga hangganan.