1At sinabi niya sa kanila, Katotohanang sinasabi ko sa inyo, May ilan sa nangakatayong ito, na hindi matitikman sa anomang paraan ang kamatayan, hanggang sa makita nila ang kaharian ng Dios na dumarating na may kapangyarihan.
2At pagkaraan ng anim na araw, ay isinama ni Jesus si Pedro, at si Santiago, at si Juan, at silay dinalang bukod sa isang mataas na bundok: at siyay nagbagong-anyo sa harap nila;
3At ang kaniyang mga damit ay nangagningning, na nagsiputing maigi, na ano pat sinomang magpapaputi sa lupa ay hindi makapagpapaputi ng gayon.
4At dooy napakita sa kanila si Elias na kasama si Moises: at silay nakikipagusap kay Jesus.
5At sumagot si Pedro at sinabi kay Jesus, Rabi, mabuti sa atin ang tayoy dumito: at magsigawa kami ng tatlong tabernakulo; isa ang sa iyo, at isa ang kay Moises, at isa ang kay Elias.
6Sapagkat hindi niya nalalaman kung ano ang isasagot; sapagkat silay lubhang nangatakot.
7At dumating ang isang alapaap na sa kanilay lumilim: at may isang tinig na nanggaling sa alapaap, Ito ang sinisinta kong Anak; siya ang inyong pakinggan.
8At karakarakay sa biglang paglingap nila sa palibotlibot, ay wala silang nakitang sinoman, kundi si Jesus lamang na kasama nila.
9At habang nagsisibaba sila sa bundok, ay ipinagbilin niya sa kanila na sa kanino man ay huwag nilang sabihin ang kanilang nakita, maliban na pagka ang Anak ng tao ay magbangong maguli sa mga patay.
10At kanilang iningatan ang pananalitang ito, na nangagtatanungan sila-sila kung ano ang kahulugan ng pagbabangong maguli sa mga patay.
11At tinanong nila siya, na sinasabi, Bakit sinasabi ng mga eskriba na kinakailangang pumarito muna si Elias?
12At sinabi niya sa kanila, Katotohanang si Elias ay pariritong mauna, at isasauli sa dati ang lahat ng mga bagay: at paanong nasusulat ang tungkol sa Anak ng tao, na siyay maghihirap ng maraming bagay at pawalang halaga?
13Datapuwat sinasabi ko sa inyo, na naparito na si Elias, at ginawa din naman nila sa kaniya ang anomang kanilang inibig, ayon sa nasusulat tungkol sa kaniya.
14At pagdating nila sa mga alagad, ay nakita nilang nasa kanilang palibotlibot ang lubhang maraming mga tao, at ang mga eskriba ay nangakikipagtalo sa kanila.
15At pagdakay ang buong karamihan, pagkakita nila sa kaniya, ay nangagtakang mainam, at tinakbo siya na siyay binati.
16At tinanong niya sila, Ano ang ipinakikipagtalo ninyo sa kanila?
17At isa sa karamihan ay sumagot sa kaniya, Guro, dinala ko sa iyo ang aking anak na lalake na may isang espiritung pipi;
18At saan man siya alihan nito, ay ibinubuwal siya: at nagbububula ang kaniyang bibig, at nagngangalit ang mga ngipin, at untiunting natutuyo: at sinabi ko sa iyong mga alagad na siyay palabasin; at hindi nila magawa.
19At sumagot siya sa kanila at nagsabi, Oh lahing walang pananampalataya, hanggang kailan makikisama ako sa inyo? hanggang kailan titiisin ko kayo? dalhin ninyo siya rito sa akin.
20At dinala nila siya sa kaniya: at pagkakita niya sa kaniya, ay pagdakay pinapangatal siyang lubha ng espiritu; at siyay nalugmok sa lupa, at nagpagulonggulong na bumubula ang kaniyang bibig.
21At tinanong niya ang kaniyang ama, Kailan pang panahon nangyayari sa kaniya ito? At sinabi niya, Mula sa pagkabata.
22At madalas na siyay inihahagis sa apoy at sa tubig, upang siyay patayin: datapuwat kung mayroon kang magagawang anomang bagay, ay maawa ka sa amin, at tulungan mo kami.
23At sinabi sa kaniya ni Jesus, Kung kaya mo! Ang lahat ng mga bagay ay may pangyayari sa kaniya na nananampalataya.
24Pagdakay sumigaw ang ama ng bata, at sinabi, Nananampalataya ako; tulungan mo ang kakulangan ko ng pananampalataya.
25At nang makita ni Jesus na dumaragsang tumatakbo ang karamihan, ay pinagwikaan niya ang karumaldumal na espiritu, na sinasabi sa kaniya, Ikaw bingi at piping espiritu, iniuutos ko sa iyo na lumabas ka sa kaniya, at huwag ka nang pumasok na muli sa kaniya.
26At nang makapagsisisigaw, at nang siyay mapangatal na mainam, ay lumabas siya: at ang batay naging anyong patay; ano pat marami ang nagsabi, Siyay patay.
27Datapuwat hinawakan siya ni Jesus sa kamay, at siyay ibinangon; at siyay nagtindig.
28At nang pumasok siya sa bahay, ay tinanong siya ng lihim ng kaniyang mga alagad, Paano ito na siyay hindi namin napalabas?
29At sinabi niya sa kanila, Ang ganito ay hindi mapalalabas ng anoman, maliban sa pamamagitan ng panalangin.
30At nagsialis sila roon, at nangagdaan sa Galilea; at ayaw siyang sinomang taoy makaalam niyaon.
31Sapagkat tinuruan niya ang kaniyang mga alagad, at sa kanilay sinabi, Ibibigay ang Anak ng tao sa mga kamay ng mga tao, at siyay papatayin nila; at pagkapatay sa kaniya, ay siyang magbabangong muli pagkaraan ng ikatlong araw.
32Ngunit hindi nila naunawa ang sabing ito, at nangatakot silang magsipagtanong sa kaniya.
33At silay nagsidating sa Capernaum: at nang siyay nasa bahay na ay tinanong niya sila, Ano ang pinagkakatuwiranan ninyo sa daan?
34Datapuwat hindi sila nagsiimik: sapagkat sila-sila ay nangagtalo sa daan, kung sino ang pinakadakila.
35At siyay naupo, at tinawag ang labingdalawa; at sa kanilay sinabi niya, Kung sinoman ang ibig na maging una, ay siyang mahuhuli sa lahat, at lingkod ng lahat.
36At kinuha niya ang isang maliit na bata, at inilagay sa gitna nila: at siyay kaniyang kinalong, na sa kanilay sinabi niya,
37Ang sinomang tumanggap sa isa sa mga ganitong maliliit na bata sa aking pangalan, ay ako ang tinatanggap: at ang sinomang tumanggap sa akin, ay hindi ako ang tinatanggap, kundi yaong sa akiy nagsugo.
38Sinabi sa kaniya ni Juan, Guro, nakita namin ang isa na sa pangalan moy nagpapalabas ng mga demonio; at pinagbawalan namin siya, sapagkat hindi sumusunod sa atin.
39Datapuwat sinabi ni Jesus, Huwag ninyong pagbawalan siya: sapagkat walang taong gumagawa ng makapangyarihang gawa sa pangalan ko, na pagdakay makapagsasalita ng masama tungkol sa akin.
40Sapagkat ang hindi laban sa atin ay sumasa atin.
41Sapagkat ang sinomang magpainom sa inyo ng isang sarong tubig, dahil sa kayoy kay Cristo, katotohanang sinasabi ko sa inyo, na hindi mawawala sa anomang paraan ang ganti sa kaniya.
42At ang sinomang magbigay ng ikatitisod sa maliliit na ito na sumasampalataya sa akin, ay mabuti pa sa kaniya kung bitinan ang kaniyang leeg ng isang malaking gilingang bato, at siyay ibulid sa dagat.
43At kung ang kamay mo ay makapagpapatisod sa iyo, ay putulin mo: mabuti pa sa iyo ang pumasok sa buhay na pingkaw, kay sa may dalawang kamay kang mapasa impierno, sa apoy na hindi mapapatay.
44Na dooy hindi namamatay ang kanilang uod, at hindi namamatay ang apoy.
45At kung ang paa moy makapagpapatisod sa iyo, ay putulin mo: mabuti pa sa iyo ang pumasok kang pilay sa buhay kay sa may dalawang paa kang mabulid sa impierno.
46Na dooy hindi namamatay ang kanilang uod, at hindi namamatay ang apoy.
47At kung ang mata moy makapagpapatisod sa iyo, ay dukitin mo: mabuti pa sa iyo ang pumasok sa kaharian ng Dios na may isang mata, kay sa may dalawang mata kang mabulid sa impierno;
48Na dooy hindi namamatay ang kanilang uod, at hindi namamatay ang apoy.
49Sapagkat bawat isay aasnan sa pamamagitan ng apoy.
50Mabuti ang asin: datapuwat kung tumabang ang asin, ay ano ang inyong ipagpapaalat? Taglayin ninyo sa inyong sarili ang asin, at kayoy magkaroon ng kapayapaan sa isat isa.