1Narito, aking sinusugo ang aking sugo, at siyay maghahanda, ng daan sa harap ko: at ang Panginoon na inyong hinahanap, ay biglang paroroon sa kaniyang templo; at ang sugo ng tipan na inyong kinaliligayahan, narito, siyay dumarating, sabi ng Panginoon ng mga hukbo.
2Ngunit sino ang makatatahan sa araw ng kaniyang pagparito? at sino ang tatayo pagka siyay pakikita? sapagkat siyay parang apoy ng mangdadalisay, at parang sabon ng mga tagapagpaputi:
3At siyay mauupong gaya ng mangingintab at mangdadalisay ng pilak, at kaniyang dadalisayin ang mga anak ni Levi, at kaniyang pakikinising parang ginto at pilak; at silay mangaghahandog sa Panginoon ng mga handog sa katuwiran.
4Kung magkagayoy ang handog ng Juda at ng Jerusalem ay magiging kalugodlugod sa Panginoon, gaya ng mga araw nang una, at gaya ng mga taon nang una.
5At aking lalapitan kayo sa kahatulan; at akoy magiging maliksing saksi laban sa mga manghuhula, at laban sa mga mangangalunya, at laban sa mga sinungaling na manunumpa, at laban doon sa nagsisipighati sa mangaaraw sa kaniyang mga kaupahan, sa babaing bao, at sa ulila, at sa nagliligaw sa taga ibang lupa mula sa kaniyang matuwid, at hindi natatakot sa akin, sabi ng Panginoon ng mga hukbo.
6Sapagkat ako, ang Panginoon, ay hindi nababago, kayat kayo, Oh mga anak na lalake ni Jacob ay hindi nangauubos.
7Mula nang mga kaarawan ng inyong mga magulang kayoy nangagpakaligaw sa aking mga tuntunin, at hindi ninyo tinalima. Manumbalik kayo sa akin, at akoy manunumbalik sa inyo, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Ngunit inyong sinasabi, Sa ano kami manunumbalik?
8Nanakawan baga ng tao ang Dios? gayon may ninanakaw ninyo ako. Ngunit inyong sinasabi, Sa ano ka namin ninakawan? Sa mga ikasangpung bahagi at sa mga handog.
9Kayoy nangagsumpa ng sumpa sapagkat inyo akong ninakawan, sa makatuwid bagay nitong buong bansa.
10Dalhin ninyo ang buong ikasangpung bahagi sa kamalig, upang magkaroon ng pagkain sa aking bahay, at subukin ninyo ako ngayon sa bagay na ito, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, kung hindi ko bubuksan sa inyo ang mga dungawan sa langit, at ihuhulog ko sa inyo ang isang pagpapala, na walang sapat na silid na kalalagyan.
11At aking sasawayin ang mananakmal dahil sa inyo, at hindi niya sisirain ang mga bunga sa inyong lupa; ni malalagasan man ng bunga sa di panahon ang inyong puno ng ubas sa parang, sabi ng Panginoon ng mga hukbo,
12At tatawagin kayo ng lahat na bansa na mapalad: sapagkat kayoy magiging maligayang lupain, sabi ng Panginoon ng mga hukbo.
13Ang inyong mga salita ay naging lapastangan laban sa akin, sabi ng Panginoon. Gayon may inyong sinasabi, Sa ano kami nangagsalita ng laban sa iyo?
14Inyong sinabi, Walang kabuluhan ang maglingkod sa Dios; at anong kapakinabangan nito na ating iningatan ang kanyang bilin, at tayoy nagsilakad na may pananangis sa harap ng Panginoon ng mga hukbo?
15At ngayoy ating tinatawag ang palalo na mapalad, oo, silang nagsisigawa ng kasamaan ay nangagtayo; oo, kanilang tinutukso ang Dios, at tumatakas.
16Nang magkagayoy silang nangatatakot sa Panginoon ay nagsangusapan: at pinakinggan ng Panginoon, at dininig, at isang aklat ng alaala ay nasulat sa harap niya, para sa kanila na nangatakot sa Panginoon, at gumunita ng kaniyang pangalan.
17At silay magiging akin, sabi ng Panginoon ng mga hukbo, sa araw na aking gawin, sa makatuwid bagay isang tanging kayamanan; at akin silang kaaawaan, na gaya ng isang tao na naaawa sa kaniyang anak na naglilingkod sa kaniya.
18Kung magkagayoy manunumbalik kayo at makikilala ninyo ang matuwid at ang masama, yaong naglilingkod sa Dios at yaong hindi naglilingkod sa kaniya.