Luke 19— ABTAG

¹At siyay pumasok at nagdaan sa Jerico.

²At narito, isang lalake na tinatawag sa pangalang Zaqueo; at siyay isang puno ng mga maniningil ng buwis, at siyay mayaman.

³At pinagpipilitan niyang makita si Jesus kung sino kaya siya; at hindi mangyari, dahil sa maraming tao, sapagkat siyay pandak.

⁴At tumakbo siya sa unahan, at umakyat sa isang punong kahoy na sikomoro upang makita siya: sapagkat siyay magdaraan sa daang yaon.

⁵At nang dumating si Jesus sa dakong yaon, ay siyay tumingala, at sinabi sa kaniya, Zaqueo, magmadali ka, at bumaba ka; sapagkat ngayoy kinakailangang akoy tumuloy sa bahay mo.

⁶At siyay nagmadali, at bumaba, at tinanggap siyang may tuwa.

⁷At nang makita nila ito, ay nangagbulongbulungan silang lahat, na nangagsasabi, Siyay pumasok na nanunuluyan sa isang taong makasalanan.

⁸At si Zaqueo ay nagtindig, at sinabi sa Panginoon, Narito, Panginoon, ang kalahati ng aking mga pag-aari ay ibinibigay ko sa mga dukha; at kung sakalit nakasingil akong may daya sa kanino mang tao, ay isinasauli ko ng makaapat.

⁹At sinabi sa kaniya ni Jesus, Dumating sa bahay na ito ngayon ang pagkaligtas, sapagkat siyay anak din naman ni Abraham.

¹⁰Sapagkat ang Anak ng tao ay naparito upang hanapin at iligtas ang nawala.

¹¹At samantalang pinakikinggan nila ang mga bagay na ito, ay dinugtungan niya at sinalita ang isang talinghaga, sapagkat siyay malapit na sa Jerusalem, at sapagkat kanilang inakala na pagdakay mahahayag ang kaharian ng Dios.

¹²Sinabi nga niya, Isang mahal na tao ay naparoon sa isang malayong lupain, upang tumanggap ng isang kaharian na ukol sa kaniyang sarili, at magbalik.

¹³At tinawag niya ang sangpu sa kaniyang mga alipin at binigyan sila ng sangpung mina, at sinabi sa kanila, Ipangalakal ninyo ito hanggang sa akoy dumating.

¹⁴Datapuwat kinapopootan siya ng kaniyang mga mamamayan, at ipinahabol siya sa isang sugo, na nagsasabi, Ayaw kami na ang taong itoy maghari pa sa amin.

¹⁵At nangyari, na nang siyay muling magbalik, nang matanggap na ang kaharian, ay ipinatawag niya sa kaniyang harapan ang mga aliping yaon, na binigyan niya ng salapi, upang maalaman niya kung gaano ang kanilang tinubo sa pangangalakal.

¹⁶At dumating sa harapan niya ang una, na nagsasabi, Panginoon, nagtubo ang iyong mina ng sangpung mina pa.

¹⁷At sinabi niya sa kaniya, Mabuting gawa, ikaw na mabuting alipin: sapagkat nagtapat ka sa kakaunti, magkaroon ka ng kapamahalaan sa sangpung bayan.

¹⁸At dumating ang ikalawa, na nagsasabi, Panginoon, nagtubo ang iyong mina ng limang mina.

¹⁹At sinabi niya sa kaniya, Magkaroon ka naman ng kapamahalaan sa limang bayan.

²⁰At dumating ang iba pa, na nagsasabi, Panginoon, narito ang iyong mina, na aking itinago sa isang panyo:

²¹Dahil sa akoy natakot sa iyo, sapagkat ikaw ay taong mabagsik kinukuha mo ang hindi mo inilagay, at ginagapas mo ang hindi mo inihasik.

²²Sinabi niya sa kaniya, Sa sariling bibig mo kita hinahatulan ikaw na masamang alipin. Nalalaman mo na akoy taong mabagsik, na kumukuha ng hindi ko inilagay, at gumagapas ng hindi ko inihasik;

²³Kung gayon, bakit hindi mo inilagay ang salapi ko sa bangko, at nang sa aking pagbalik ay mahingi ko yaon pati ng tinubo?

²⁴At sinabi niya sa mga nahaharap, Alisin ninyo sa kaniya ang mina, at ibigay ninyo sa may sangpung mina.

²⁵At sinabi nila sa kaniya, Panginoon, siyay mayroong sangpung mina.

²⁶Sinasabi ko sa inyo, na bibigyan ang bawat mayroon; datapuwat ang wala, pati ng nasa kaniya ay aalisin sa kaniya.

²⁷Datapuwat itong aking mga kaaway, na ayaw na akoy maghari sa kanila, ay dalhin ninyo rito, at patayin ninyo sila sa harapan ko.

²⁸At nang masabi niyang gayon, ay nagpatuloy siya sa unahan, na umahon sa Jerusalem.

²⁹At nangyari, na nang siyay malapit na sa Betfage at Betania, sa bundok na tinatawag na Olivo, ay sinugo niya ang dalawa sa kaniyang mga alagad,

³⁰Na sinasabi, Magsiyaon kayo sa inyong lakad sa katapat na nayon; sa pagpasok ninyo roon, ay masusumpungan ninyo ang isang nakatali na batang asno, na hindi pa nasasakyan ng sinomang tao: kalagin ninyo siya, at dalhin ninyo siya rito.

³¹At kung may sinomang tumanong sa inyo, Bakit ninyo kinakalag iyan? ganito ang inyong sasabihin, Kinakailangan siya ng Panginoon.

³²At nagsiparoon ang mga sugo at nasumpungan ng ayon sa sinabi niya sa kanila.

³³At nang kinakalag nila ang batang asno, ay sinabi sa kanila ng mga mayari niyaon, Bakit kinakalag ninyo ang batang asno?

³⁴At sinabi nila, Kinakailangan siya ng Panginoon.

³⁵At dinala nila siya kay Jesus: at inilagay nila ang kanilang mga damit sa ibabaw ng batang asno, at isinakay nila si Jesus sa ibabaw noon.

³⁶At samantalang siyay lumalakad, ay inilalatag nila ang kanilang mga damit sa daan.

³⁷At nang nalalapit siya sa libis ng bundok ng mga Olivo, ang buong karamihan ng mga alagad ay nangagpasimulang mangagkatuwa at mangagpuri sa Dios ng malakas na tinig dahil sa lahat ng mga gawang makapangyarihan na kanilang mangakita.

³⁸Na sinasabi, Mapalad ang Hari na pumaparito sa pangalan ng Panginoon: kapayapaan sa langit, at kaluwalhatian sa kataastaasan.

³⁹At ilan sa mga Fariseo na mula sa karamihan ay nangagsabi sa kaniya, Guro, sawayin mo ang iyong mga alagad.

⁴⁰At sumagot siya at nagsabi, Sinasabi ko sa inyo na kung hindi mangagsiimik ang mga ito, ang mga batoy sisigaw.

⁴¹At nang malapit na siya, nakita niya ang bayan, at itoy kaniyang tinangisan,

⁴²Na sinasabi, Kung sa araw na ito ay nakilala mo sana, sa iyong sarili, ang mga bagay na nauukol sa iyong kapayapaan! datapuwat ngayoy pawang nangatatago sa iyong mga mata.

⁴³Sapagkat darating sa iyo ang mga araw, na babakuran ka ng kuta ng mga kaaway mo, at kukubkubin ka, at gigipitin ka sa magkabikabila,

⁴⁴At ilulugso ka sa lupa, at ang mga anak mo na nasa loob mo; at sa iyoy hindi sila magiiwan ng bato sa ibabaw ng kapuwa bato; sapagkat hindi mo nakilala ang panahon ng sa iyoy pagdalaw.

⁴⁵At pumasok siya sa templo, at pinasimulang itaboy sa labas ang mga nangagbibili,

⁴⁶Na sinasabi sa kanila, Nasusulat nga, At ang aking bahay ay magiging bahay-panalanginan: datapuwat ginawa ninyong yungib ng mga tulisan.

⁴⁷At nagtuturo siya arawaraw sa templo. Datapuwat ang mga pangulong saserdote, at ang mga eskriba, at ang mga taong pangunahin sa bayan ay nangagsisikap na siyay patayin:

⁴⁸At di nila masumpungan kung ano ang kanilang magagawa; sapagkat natitigilan ang buong bayan sa pakikinig sa kaniya.