1At sinabi niya sa kaniyang mga alagad Hindi mangyayari na di dumating ang mga kadahilanan ng pagkakatisod; datapuwat sa aba niyaong pinanggalingan.
2Mabuti pa sa kaniya kung bitinan ang kaniyang leeg ng isang gilingang bato, at siyay ihagis sa dagat, kay sa siyay magpatisod sa isa sa maliliit na ito.
3Mangagingat kayo sa inyong sarili: kung magkasala ang iyong kapatid, sawayin mo siya; at kung siyay magsisi, patawarin mo siya.
4At kung siyay makapitong magkasala sa isang araw laban sa iyo, at makapitong magbalik sa iyo na sasabihin, Pinagsisisihan ko; patawarin mo siya.
5At sinabi ng mga apostol sa Panginoon, Dagdagan mo ang pananampalataya namin.
6At sinabi ng Panginoon, Kung mangagkaroon kayo ng pananampalataya na kasing laki ng isang butil ng binhi ng mostasa, sasabihin ninyo sa puno ng sikomorong ito, Mabunot ka, at matanim ka sa dagat; at kayoy tatalimahin.
7Datapuwat sino sa inyo, ang may isang aliping nagaararo o nagaalaga ng mga tupa, na pagbabalik niyang galing sa bukid ay magsasabi sa kaniya, Parito ka agad at maupo ka sa dulang ng pagkain;
8At hindi sasabihin sa kaniya, Ipaghanda mo ako ng mahahapunan, at magbigkis ka, at paglingkuran mo ako, hanggang sa akoy makakain at makainom; at saka ka kumain at uminom?
9Nagpapasalamat baga siya sa alipin sapagkat ginawa ang iniutos sa kaniya?
10Gayon din naman kayo, pagka nangagawa na ninyo ang lahat ng mga bagay na sa inyoy iniutos, inyong sabihin, Mga aliping walang kabuluhan kami; ginawa namin ang katungkulan naming gawin.
11At nangyari, na samantalang silay napapatungo sa Jerusalem, na siyay nagdaraan sa mga hangganan ng Samaria at Galilea.
12At sa pagpasok niya sa isang nayon, ay sinalubong siya ng sangpung lalaking ketongin, na nagsitigil sa malayo:
13At silay nagsisigaw na nagsisipagsabi, Jesus, Guro, maawa ka sa amin.
14At pagkakita niya sa kanila, ay sinabi niya sa kanila, Magsihayo kayo at kayoy pakita sa mga saserdote. At nangyari, na samantalang silay nagsisiparoon, ay nangalinis sila.
15At isa sa kanila, nang makita niyang siyay gumaling, ay nagbalik, na niluluwalhati ang Dios ng malakas na tinig;
16At siyay nagpatirapa sa kaniyang paanan, na nagpapasalamat sa kaniya: at siyay isang Samaritano.
17At pagsagot ni Jesus ay nagsabi, Hindi baga sangpu ang nagsilinis? datapuwat saan nangaroon ang siyam?
18Walang nagbalik upang lumuwalhati sa Dios, kundi itong taga ibang lupa?
19At sinabi niya sa kaniya, Magtindig ka, at yumaon ka sa iyong lakad: pinagaling ka ng iyong pananampalataya.
20At palibhasay tinanong siya ng mga Fariseo, kung kailan darating ang kaharian ng Dios, ay sinagot niya sila at sinabi, Ang kaharian ng Dios ay hindi paririto na mapagkikita:
21Ni sasabihin man nila, Naririto! o Naririyan! sapagkat narito, ang kaharian ng Dios ay nasa loob ninyo.
22At sinabi niya sa mga alagad, Darating ang mga araw, na hahangarin ninyong makita ang isa sa mga araw ng Anak ng tao, at hindi ninyo makikita.
23At sasabihin nila sa inyo, Naririyan! Naririto! huwag kayong magsisiparoon, ni magsisisisunod man sa kanila:
24Sapagkat gaya ng kidlat, na pagkislap buhat sa isang panig ng silong ng langit, ay nagliliwanag hanggang sa kabilang panig ng silong ng langit; gayon din naman ang Anak ng tao sa kaniyang kaarawan.
25Datapuwat kailangan muna siyang magbata ng maraming bagay at itakuwil ng lahing ito.
26At kung paano ang nangyari sa mga kaarawan ni Noe, ay gayon din naman ang mangyayari sa mga kaarawan ng Anak ng tao.
27Silay nagsisikain, silay nagsisiinom, silay nangagaasawa, at silay pinapagaasawa, hanggang sa araw na pumasok sa daong si Noe, at dumating ang paggunaw, at nilipol silang lahat.
28Gayon din naman kung paano ang nangyari sa mga kaarawan ni Lot; silay nagsisikain, silay nagsisiinom, silay nagsisibili, silay nangagbibili, silay nangagtatanim, silay nangagtatayo ng bahay.
29Datapuwat nang araw na umalis sa Sodoma si Lot, ay umulan mula sa langit ng apoy at asupre, at nilipol silang lahat:
30Gayon din naman ang mangyayari sa araw na ang Anak ng tao ay mahayag.
31Sa araw na yaon, ang mapapasa bubungan, at nasa bahay ng kaniyang mga pag-aari, ay huwag silang manaog upang kunin: at ang nasa bukid ay gayon din, huwag siyang umuwi.
32Alalahanin ninyo ang asawa ni Lot.
33Sinomang nagsisikap ingatan ang kaniyang buhay ay mawawalan nito: datapuwat ang sinomang mawalan ng kaniyang buhay ay maiingatan yaon.
34Sinasabi ko sa inyo, Sa gabing yaon ay dalawang lalake ang sasa isang higaan; ang isay kukunin, at ang isay iiwan.
35Magkasamang gigiling ang dalawang babae; kukunin ang isa, at ang isay iiwan.
36Mapapasa bukid ang dalawang lalake; ang isay kukunin at ang isay iiwan.
37At pagsagot nila ay sinabi sa kaniya, Saan, Panginoon? At sinabi niya sa kanila, Kung saan naroon ang bangkay ay doon din naman magkakatipon ang mga uwak.