1Pagkatapos ng mga bagay na ito ay naparoon si Jesus sa kabilang ibayo ng dagat ng Galilea, na siyang dagat ng Tiberias.
2At sumusunod sa kaniya ang lubhang maraming tao, sapagkat kanilang nangakikita ang mga tanda na ginagawa niya sa mga maysakit.
3At umahon si Jesus sa bundok, at dooy naupo siya na kasama ng kaniyang mga alagad.
4Malapit na nga ang paskua, na pista ng mga Judio.
5Itinanaw nga ni Jesus ang kaniyang mga mata, at pagkakita na ang lubhang maraming taoy lumalapit sa kaniya, ay sinabi kay Felipe, Saan tayo magsisibili ng tinapay, upang mangakakain ang mga ito?
6At itoy sinabi niya upang siyay subukin: sapagkat nalalaman niya sa kaniyang sarili kung ano ang kaniyang gagawin.
7Sumagot si Felipe sa kaniya, Hindi magkakasiya sa kanila ang dalawang daang denariong tinapay, upang makakain ng kaunti ang bawat isa.
8Sinabi sa kaniya ng isa sa kaniyang mga alagad, si Andres, na kapatid ni Simon Pedro,
9May isang batang lalake rito, na mayroong limang tinapay na sebada, at dalawang isda: datapuwat gaano na ang mga ito sa ganyang karamihan?
10Sinabi ni Jesus, Inyong paupuin ang mga tao. Madamo nga sa dakong yaon. Kayat nagsiupo ang mga lalake, na may limang libo ang bilang.
11Kinuha nga ni Jesus ang mga tinapay; at nang makapagpasalamat, ay ipinamahagi niya sa kanilang nangakaupo; at gayon din naman binigyan sila ng mga isda kung gaanong ibigin nila.
12At nang silay mangabusog, ay sinabi niya sa kaniyang mga alagad, Pulutin ninyo ang mga pinagputolputol na lumabis, upang walang anomang masayang.
13Kayat kanilang tinipon, at nangapuno ang labingdalawang bakol ng mga pinagputolputol sa limang tinapay na sebada, na lumabis sa nagsikain.
14Kayat nang makita ng mga tao ang tandang ginawa niya, ay kanilang sinabi, Totoong ito nga ang propeta na paririto sa sanglibutan.
15Nang mapaghalata nga ni Jesus na silay magsisilapit at siyay agawin, upang siyay gawing hari, ay muling nagbalik sa bundok na nagiisa.
16At nang kinahapunan, ay nagsilusong ang kaniyang mga alagad sa dagat;
17At nagsilulan sila sa isang daong, at kanilang tinatawid ang dagat hanggang sa Capernaum. At madilim na nga, at hindi dumarating sa kanila si Jesus.
18At lumalaki ang dagat dahil sa isang malakas na hanging humihihip.
19Nang sila ngay mangakagaod na ng may dalawangput lima o tatlongpung estadio, ay kanilang nakita si Jesus na lumalakad sa ibabaw ng dagat, at lumalapit sa daong: at silay nangahintakutan.
20Datapuwat sinabi niya sa kanila, Ako nga; huwag kayong mangatakot.
21Malugod nga nilang tinanggap siya sa daong: at pagdakay dumating ang daong sa lupang kanilang tinutumpa.
22Nang kinabukasan ay nakita ng karamihang nakatayo sa kabilang ibayo ng dagat na dooy walang ibang daong, kundi isa, at hindi lumulan sa daong si Jesus na kasama ng kaniyang mga alagad, kundi ang kaniyang mga alagad lamang ang nagsipaglayag
23(Gayon man ay may mga daong na nagsidating na mula sa Tiberias malapit sa dako na kanilang kinainan ng tinapay pagkatapos na makapagpasalamat ang Panginoon):
24Nang makita nga ng karamihan na wala roon si Jesus, ni ang kaniyang mga alagad man, ay nagsilulan sila sa mga daong, at nagsidating sa Capernaum, na hinahanap si Jesus.
25At nang siyay kanilang masumpungan sa kabilang ibayo ng dagat, ay kanilang sinabi sa kanila, Rabi, kailan ka dumating dito?
26Sinagot sila ni Jesus at sinabi, Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Akoy inyong hinahanap, hindi dahil sa inyong nangakitang mga tanda, kundi dahil sa kayoy nagsikain ng tinapay, at kayoy nangabusog.
27Magsigawa kayo hindi dahil sa pagkaing napapanis, kundi dahil sa pagkaing tumatagal sa buhay na walang hanggan, na ibibigay sa inyo ng Anak ng tao: sapagkat siyang tinatakan ng Ama, sa makatuwid bagay ang Dios.
28Sinabi nga nila sa kaniya, Ano ang kinakailangan naming gawin, upang aming magawa ang mga gawa ng Dios?
29Sumagot si Jesus at sa kanilay sinabi, Ito ang gawa ng Dios, na inyong sampalatayanan yaong kaniyang sinugo.
30Sinabi nga nila sa kaniya, Ano nga ang inyong ginagawa na pinakatanda, upang aming makita, at sampalatayanan ka namin? ano ang ginagawa mo?
31Nagsikain ang aming mga magulang ng mana sa ilang; gaya ng nasusulat, Tinapay na galing sa langit ang sa kanilay kaniyang ipinakain.
32Sinabi nga sa kanila ni Jesus, Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Hindi si Moises ang nagbigay sa inyo ng tinapay na galing sa langit; kundi ang aking Ama ang nagbibigay sa inyo ng tunay na tinapay na galing sa langit.
33Sapagkat ang tinapay ng Dios ay yaong bumababang mula sa langit, at nagbibigay buhay sa sanglibutan.
34Sa kaniya ngay kanilang sinabi, Panginoon, bigyan mo kaming palagi ng tinapay na ito.
35Sa kanilay sinabi ni Jesus, Ako ang tinapay ng kabuhayan: ang lumalapit sa akin ay hindi magugutom, at ang sumasampalataya sa akin kailan may hindi mauuhaw.
36Datapuwat sinabi ko sa inyo, na nakita ninyo ako, at gayon may hindi kayo nagsisampalataya.
37Ang lahat ng ibinibigay sa akin ng Ama ay magsisilapit sa akin; at ang lumalapit sa akin sa anomang paraan ay hindi ko itataboy.
38Sapagkat bumaba akong mula sa langit, hindi upang gawin ko ang aking sariling kalooban, kundi ang kalooban ng nagsugo sa akin.
39At ito ang kalooban ng nagsugo sa akin, na sa lahat ng ibinigay niya sa akin ay huwag kong iwala ang anoman, kundi ibangon sa huling araw.
40Sapagkat ito ang kalooban ng aking Ama, na ang bawat nakakakita sa Anak, at sa kaniyay sumampalataya, ay magkaroon ng walang hanggang buhay; at akin siyang ibabangon sa huling araw.
41Ang mga Judio nga ay nagbulongbulungan tungkol sa kaniya sapagkat kaniyang sinabi, Ako ang tinapay na bumabang galing sa langit.
42At kanilang sinabi, Hindi baga itoy si Jesus, ang anak ni Jose, na nakikilala natin ang kaniyang ama at ina? paano ngang sinasabi niya, Akoy bumabang galing sa langit?
43Sumagot si Jesus at sa kanilay sinabi, Huwag kayong mangagbulongbulungan.
44Walang taong makalalapit sa akin, maliban nang ang Amang nagsugo sa akin ang sa kaniyay magdala sa akin; at siyay aking ibabangon sa huling araw.
45Nasusulat sa mga propeta, At tuturuan silang lahat ng Dios. Ang bawat nakarinig sa Ama, at natuto, ay lumalapit sa akin.
46Hindi sa ang sinomay nakakita sa Ama, kundi yaong nanggaling sa Dios, siya ang nakakita sa Ama.
47Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Ang sumasampalataya ay may buhay na walang hanggan.
48Ako ang tinapay ng kabuhayan.
49Nagsikain ang inyong mga magulang ng mana sa ilang, at silay nangamatay.
50Ito ang tinapay na bumababang galing sa langit, upang ang taong makakain, ay huwag mamatay.
51Ako ang tinapay na buhay na bumabang galing sa langit: kung ang sinoman ay kumain ng tinapay na ito, siyay mabubuhay magpakailan man: oo at ang tinapay na aking ibibigay ay ang aking laman, sa ikabubuhay ng sanglibutan.
52Ang mga Judio ngay nangagtatalo, na nangagsasabi, Paanong maipakakain sa atin ng taong ito ang kaniyang laman?
53Sinabi nga sa kanila ni Jesus, Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Maliban nang inyong kanin ang laman ng Anak ng tao at inumin ang kaniyang dugo, ay wala kayong buhay sa inyong sarili.
54Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan; at siyay aking ibabangon sa huling araw.
55Sapagkat ang aking laman ay tunay na pagkain, at ang aking dugo ay tunay na inumin.
56Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay nananahan sa akin, at akoy sa kaniya.
57Kung paanong sinugo ako ng Amang buhay, at akoy nabubuhay dahil sa Ama; gayon din naman ang kumakain sa akin, siya namay mabubuhay dahil sa akin.
58Ito ang tinapay na bumabang galing sa langit: hindi gaya ng mga magulang na nagsikain, at nangamatay; ang kumakain ng tinapay na ito ay mabubuhay magpakailan man.
59Sinabi niya ang mga bagay na ito sa sinagoga, samantalang siyay nagtuturo sa Capernaum.
60Marami nga sa kaniyang mga alagad, nang kanilang marinig ito, ay nangagsabi, Matigas ang pananalitang ito; sino ang makaririnig noon?
61Datapuwat pagkaalam ni Jesus sa kaniyang sarili na nagbubulongbulungan ang kaniyang mga alagad tungkol dito, sa kanilay sinabi, Ito bagay nakapagpapatisod sa inyo?
62Ano nga kung makita ninyong umaakyat ang Anak ng tao sa kinaroroonan niya nang una?
63Ang espiritu nga ang bumubuhay; sa laman ay walang anomang pinakikinabang: ang mga salitang sinalita ko sa inyo ay pawang espiritu, at pawang buhay.
64Datapuwat may ilan sa inyong hindi nagsisisampalataya. Sapagkat talastas na ni Jesus buhat pa nang una kung sino-sino ang hindi nagsisisampalataya, at kung sino ang sa kaniyay magkakanulo.
65At sinabi niya, Dahil ditoy sinabi ko sa inyo, na walang taong makalalapit sa akin, maliban na ipagkaloob sa kaniya ng Ama.
66Dahil ditoy marami sa kaniyang mga alagad ay nagsitalikod, at hindi na nagsisama sa kaniya.
67Sinabi nga ni Jesus sa labingdalawa, Ibig baga ninyong magsialis din naman?
68Sinagot siya ni Simon Pedro, Panginoon, kanino kami magsisiparoon? ikaw ang may mga salita ng buhay na walang hanggan.
69At kamiy nagsisisampalataya at nakikilala namin na ikaw ang Banal ng Dios.
70Sinagot sila ni Jesus, Hindi baga hinirang ko kayong labingdalawa, at ang isa sa inyo ay diablo?
71Tinukoy nga niya si Judas na anak ni Simon Iscariote, sapagkat siya ang sa kaniyay magkakanulo, palibhasay isa sa labingdalawa.