1Nalalaman mo ba ang panahong ipinanganganak ng mga kambing bundok? O matatandaan mo ba ang mga pagdaramdam ng mga usa?
2Mabibilang mo ba ang mga buwan ng kanilang kagampanan? O nalalaman mo ba ang panahong kanilang ipinanganak?
3Silay nagsisiyuko, kanilang inilalabas ang kanilang mga anak, kaniyang iniwawaksi ang kanilang kapanglawan.
4Ang kanilang mga anak ay nagiging malakas, silay nagsisilaki sa kaparangan; silay nagsisiyao at hindi na nagsisibalik.
5Sinong nagpakawala sa mabangis na asno? O sinong nagkalag ng mga tali ng mailap na asno?
6Na ginawa kong bahay niya ang ilang, at ang lupaing maasin na kaniyang tahanan.
7Kaniyang nililibak ang kaguluhan ng bayan. Ni hindi niya dinidinig ang sigaw ng nagpapatakbo ng hayop.
8Ang libot ng mga bundok ay kaniyang pastulan, at kaniyang sinasaliksik ang bawat sariwang bagay.
9Matutuwa ba ang bakang gubat na maglingkod sa iyo? O matitira ba sa siping ng iyong pasabsaban?
10Matatalian mo ba ang bakang gubat ng iyong panali sa pangbukid? O magbubusagsag ba ng mga libis sa likuran mo?
11Aasa ka ba sa kaniya, dahil sa siyay totoong malakas? O iiwan mo ba ang iyong gawain sa kaniya?
12Ipagkakatiwala mo ba sa kaniya na iuuwi sa bahay ang iyong binhi, at pipisanin ang mga butil sa iyong giikan?
13Ang pakpak ng avestruz ay nagagalak; ngunit may kagandahang loob ba ang kanilang mga pakpak at mga balahibo?
14Sapagkat nagiiwan ng kaniyang mga itlog sa lupa, at pinaiinit ang mga yaon sa alabok,
15At kinalilimutang mangapipisa ng paa, o mangayuyurakan ng mabangis na hayop.
16Siyay nagmamatigas laban sa kaniyang mga sisiw na tila hindi kaniya: bagaman ang kaniyang gawa ay mawalang kabuluhan, hindi niya ikinatatakot;
17Sapagkat binawian siya ng Dios ng karunungan, ni hindi siya binahaginan ng unawa.
18Anomang panahon na siyay napaiitaas, hinahamak niya ang kabayo at ang sakay nito.
19Nagbigay ka ba sa kabayo ng kalakasan? Binihisan mo ba ang kaniyang leeg ng buhok na gumagalaw?
20Pinalulukso mo ba siya na parang balang? Ang kaluwalhatian ng kaniyang bahin ay kakilakilabot.
21Siyay kumukutkot sa libis, at nagagalak sa kaniyang kalakasan, siyay sumasagupa sa mga taong may sandata.
22Tinutuya niya ang takot at hindi nanglulupaypay: ni hindi tinatalikuran ang tabak.
23Ang suksukan ng pana ay tumutunog laban sa kaniya, ang makintab na sibat at ang kalasag.
24Kaniyang sinasakmal ang lupa na may kabangisan at poot; ni hindi siya naniniwala na yaoy tunog ng pakakak.
25Kaniyang sinasabi sa tuwing tutunog ang mga pakakak: Aha! At kaniyang naaamoy ang pagbabaka sa malayo, ang sigaw ng mga kapitan at ang hiyaw.
26Lumilipad ba ang uwak sa pamamagitan ng inyong karunungan, at iniuunat ba ang kaniyang mga pakpak sa dakong timugan?
27Napaiilanglang ba ang agila sa iyong utos, at gumagawa ba ng kaniyang pugad sa itaas?
28Silay nananahan sa malaking bato, at doon tumitira, sa taluktok ng burol at sa katibayan,
29Mula rooy tumitingin siya ng madadagit; ang kaniyang mga mata ay tumatanaw sa malayo.
30Ang mga anak naman niya ay nagsisihitit ng dugo: at kung saan naroon ang pinatay ay naroon siya.