1At muling sinambit ni Job ang kaniyang talinhaga, at nagsabi,
2Buhay ang Dios, na siyang nagalis ng aking katuwiran, at ang Makapangyarihan sa lahat na siyang nagpapanglaw ng aking kaluluwa;
3(Sapagkat ang aking buhay ay buo pa sa akin, at ang espiritu ng Dios ay nasa mga butas ng aking ilong);
4Tunay na ang aking mga labi ay hindi magsasalita ng kalikuan, ni ang aking dila man ay magsasaysay ng karayaan.
5Malayo nawa sa aking kayoy ariin kong ganap: Hanggang sa akoy mamatay ay hindi ko aalisin sa akin ang aking pagtatapat.
6Ang aking katuwiran ay aking pinanghahawakan at hindi ko bibitiwan: hindi ako aalipustain ng aking puso habang akoy buhay.
7Ang aking kaaway ay maging gaya nawa ng masama, at ang bumangon laban sa akin ay maging gaya nawa ng liko.
8Sapagkat ano ang pagasa ng di banal, bagaman siyay makikinabang sa kaniya, pagka kinuha ng Dios ang kaniyang kaluluwa?
9Didinggin ba ng Dios ang kaniyang iyak, pagka ang kabagabagan ay dumating sa kaniya?
10Makapagsasaya ba siya sa Makapangyarihan sa lahat, at tatawag sa Dios sa lahat ng mga panahon?
11Aking tuturuan kayo ng tungkol sa kamay ng Dios; ang nasa Makapangyarihan sa lahat ay hindi ko ililihim.
12Narito, kayong lahat ay nangakakita; bakit nga kayo ay lubos na nawalan ng kabuluhan?
13Ito ang bahagi ng masamang tao sa Dios, at ang mana ng mga mamimighati, na kanilang tinatanggap sa Makapangyarihan sa lahat.
14Kung ang kaniyang mga anak ay dumami, ay para sa tabak, at ang kaniyang lahi ay hindi mabubusog ng tinapay.
15Yaong nangaiwan sa kaniya ay mangalilibing sa kamatayan, at ang kaniyang mga bao ay hindi magsisipanaghoy.
16Bagaman siyay magbunton ng pilak na parang alabok, at maghahanda ng bihisan na parang putik;
17Maihahanda niya, ngunit ang ganap ang magsusuot niyaon. At babahagihin ng walang sala ang pilak.
18Siyay nagtatayo ng kaniyang bahay na gaya ng tanga, at gaya ng isang bantayan na ginagawa ng bantay.
19Siyay nahihigang mayaman, ngunit hindi siya pupulutin; kaniyang ididilat ang kaniyang mga mata, ngunit wala na siya.
20Mga kakilabutan ang tumatabon sa kaniya na gaya ng tubig; bagyo ang umaagaw sa kaniya sa kinagabihan,
21Tinangay siya ng hanging silanganan, at siyay nananaw; at pinapalis siya sa kaniyang kinaroroonang dako.
22Sapagkat hahalibasin siya ng Dios, at hindi magpapatawad; siyay magpupumilit na tumakas sa kaniyang kamay.
23Ipapakpak ng mga tao ang kanilang mga kamay sa kaniya. At hihiyawan siya mula sa kaniyang kinaroroonang dako.