1Oh Israel, manumbalik ka sa Panginoon mong Dios; sapagkat ikaw ay nabuwal dahil sa iyong kasamaan.
2Magpahayag kayo na may pagsisisi, at magsipanumbalik kayo sa Panginoon: sabihin ninyo sa kaniya, Alisin mo ang boong kasamaan, at tanggapin mo ang mabuti: sa gayoy aming ilalagak na parang mga toro ang handog ng aming mga labi.
3Hindi kami ililigtas ng Asiria; kami ay hindi sasakay sa mga kabayo; ni magsasabi pa man kami sa gawa ng aming mga kamay, Kayoy aming mga dios; sapagkat dahil sa iyoy nakakasumpong ng kaawaan ang ulila.
4Aking gagamutin ang kanilang pagtalikod, akin silang iibiging may kalayaan; sapagkat ang aking galit ay humiwalay sa kaniya.
5Akoy magiging parang hamog sa Israel: siyay bubukang parang lila, at kakalat ang kaniyang ugat na parang Libano.
6Ang kaniyang mga sanga ay magsisiyabong, at ang kaniyang kagandahan ay magiging parang puno ng olibo, at ang kaniyang bango ay parang Libano.
7Silang nagsisitahan sa kaniyang lilim ay manunumbalik; silay mangabubuhay uling gaya ng trigo, at mangamumulaklak na gaya ng puno ng ubas: at ang amoy ay magiging gaya ng alak ng Libano.
8Sasabihin ng Ephraim, Ano pa ang aking gagawin sa mga dios-diosan? Akoy sasagot, at aking hahalatain siya: akoy parang sariwang abeto; mula sa akin ay nasusumpungan ang iyong bunga.
9Sino ang pantas, at siyay makakaunawa ng mga bagay na ito? at mabait, at kaniyang mangalalaman? sapagkat ang mga daan ng Panginoon ay matutuwid, at lalakaran ng mga ganap; ngunit kabubuwalan ng mga mananalangsang.