1Sapagkat itong si Melquisedec, hari sa Salem, saserdote ng Kataastaasang Dios, na siyang sumalubong kay Abraham sa pagbabalik na galing sa paglipol sa mga hari at siyay pinagpala niya,
2Na siya namang binahagihan ni Abraham ng ikasangpung bahagi ng lahat (na kung sasaysayin, una-una, siyay Hari ng katuwiran, at saka Hari naman sa Salem, na sa makatuwid, ay Hari ng kapayapaan;
3Na walang ama, walang ina, walang tandaan ng lahi, at walang pasimula ng mga araw ni katapusan ng buhay man, datapuwat naging katulad ng Anak ng Dios), ay nanatiling saserdote magpakailan man.
4Nilaynilayin nga ninyo kung gaano ang kadakilaan ng taong ito, na binigyan ni Abraham, na patriarka, ng ikasangpung bahagi ng mga pinakamagagaling na samsam.
5At katotohanan ang mga sa anak ni Levi na nagsisitanggap ng katungkulang saserdote, ay mayroong utos na kumuha ng ikasangpung bahagi sa bayan ayon sa kautusan, sa makatuwid ay sa kanilang mga kapatid, bagamat ang mga ito ay nagsilabas sa mga balakang ni Abraham:
6Ngunit yaong ang talaan ng lahi ay hindi ibinibilang sa kanila ay kumuha ng ikasangpung bahagi kay Abraham, at pinagpala yaong may mga pangako.
7Datapuwat walang anomang pagtatalo ang mababa ay pinagpapala ng mataas.
8At ditoy ang mga taong may kamatayan ay tumatanggap ng ikasangpung bahagi; datapuwat doon ay ang isa, na pinatutunayang nabubuhay.
9At sa makatuwid bagay sa pamamagitan ni Abraham pati si Levi, na tumatanggap ng ikasangpung bahagi, ay nagbayad ng ikasangpung bahagi;
10Sapagkat siyay nasa mga balakang pa ng kaniyang ama, nang itoy salubungin ni Melquisedec.
11Ngayon kung may kasakdalan nga sa pamamagitan ng pagkasaserdote ng mga Levita (sapagkat sa ilalim nito ay tinanggap ng bayan ang kautusan), anong kailangan pa na magbangon ang ibang saserdote, ayon sa pagkasaserdote ni Melquisedec at hindi ibilang ayon sa pagkasaserdote ni Aaron?
12Sapagkat nang palitan ang pagkasaserdote ay kinailangang palitan naman ang kautusan.
13Sapagkat yaong tungkol sa kaniya ay sinasabi ang mga bagay na ito ay naukol sa ibang angkan, na doon ang sinomay hindi naglilingkod sa dambana.
14Sapagkat maliwanag na ang ating Panginoon ay lumitaw mula kay Juda; na tungkol sa angkang yaoy walang sinalitang anoman si Moises hinggil sa mga saserdote.
15At lalo pang napakaliwanag ito, kung ayon sa anyo ni Melquisedec ay lumitaw ang ibang saserdote,
16Na ginawa, hindi ayon sa kautusan ng utos na ukol sa laman, kundi ayon sa kapangyarihan ng isang buhay na walang katapusan:
17Sapagkat pinatotohanan tungkol sa kaniya, Ikaw ay saserdote magpakailan man Ayon sa pagkasaserdote ni Melquisedec.
18Sapagkat napapawi ang unang utos dahil sa kaniyang kahinaan at kawalan ng kapakinabangan.
19(Sapagkat ang kautusan ay walang anomang pinasasakdal), at may pagpapasok ng isang pagasang lalong magaling, na sa pamamagitan nito ay nagsisilapit tayo sa Dios.
20At yamang yaoy hindi naging sa walang sumpa:
21(Sapagkat silay sa katotohanan ay ginawang mga saserdote na walang sumpa; datapuwat siyay may sumpa sa pamamagitan niyaong nagsasabi tungkol sa kaniya, Sumumpa ang Panginoon at hindi siya nagsisisi, Ikaw ay saserdote magpakailan man);
22Ay gayon din naman si Jesus ay naging tagapanagot sa lalong mabuting tipan.
23At katotohanang silay marami sa bilang na naging mga saserdote, sapagkat dahil sa kamatayan ay napigil sila ng pagpapatuloy:
24Datapuwat siya, sapagkat namamalagi magpakailan man ay may pagkasaserdote siyang di mapapalitan.
25Dahil dito naman siyay nakapagliligtas na lubos sa mga nagsisilapit sa Dios sa pamamagitan niya, palibhasay laging nabubuhay siya upang mamagitan sa kanila.
26Sapagkat nararapat sa atin ang gayong dakilang saserdoteng banal, walang sala, walang dungis, nahihiwalay sa mga makasalanan, at ginawang lalong mataas pa kay sa mga langit;
27Na hindi nangangailangan araw-araw na maghandog ng hain, na gaya niyaong mga dakilang saserdote una-unay patungkol sa kaniyang sariling mga kasalanan at saka patungkol sa mga kasalanan ng bayan: sapagkat itoy ginawa niyang minsan magpakailan man, nang kaniyang ihandog ang kaniyang sarili.
28Sapagkat inilagay ng kautusan na mga dakilang saserdote ang mga taong may kahinaan; ngunit ang salita ng sumpa na kasunod ng kautusan ay siyang naglalagay sa Anak, na sakdal magpakailan man.