1Ang hula na nakita ni Habacuc na propeta.
2Oh Panginoon, hanggang kailan dadaing ako, at hindi mo didinggin? Akoy dadaing sa iyo dahil sa pangdadahas, at hindi ka magliligtas.
3Bakit pinagpapakitaan mo ako ng kasamaan, at iyong pinamamasdan ang kasamaan? sapagkat ang kasiraan at pangdadahas ay nasa harap ko; at may pakikipagalit, at pagtatalong bumabangon.
4Kayat ang kautusan ay natitigil, at ang katarungan ay hindi lumalabas kailan man; sapagkat kinukulong ng masama ang matuwid; kayat ang kahatulan ay lumalabas na liko.
5Mangagmasid kayo sa gitna ng mga bansa, at tumingin kayo at mamangha kayo ng kagilagilalas; sapagkat akoy gumagawa ng isang gawain sa inyong mga kaarawan na hindi ninyo paniniwalaan bagaman saysayin sa inyo.
6Sapagkat narito, aking itinitindig ang mga Caldeo, yaong makapangingilabot at marahas na bansa, na lumalakad sa kaluwangan ng lupa, upang magari ng mga tahanang dako na hindi kanila.
7Silay kakilakilabot at nangakatatakot; ang kanilang kahatulan at ang kanilang karangalan ay mula sa kanilang sarili.
8Ang kanilang mga kabayo naman ay matutulin kay sa mga leopardo, at mababangis kay sa lobo sa gabi; at ang kanilang mga mangangabayo ay nagtutumulin na may kapalaluan: oo, ang kanilang mga mangangabayo ay nanganggagaling sa malayo; silay nagsisilipad na parang aguila na nagmamadali upang manakmal.
9Silay nagsisiparitong lahat sa pangdadahas; ang kanilang mga mukha ay nangakatitig sa silanganan; at silay nangagpipisan ng mga bihag na parang buhangin.
10Oo, siyay nanunuya sa mga hari, at ang mga prinsipe ay katuyaan sa kaniya; kaniyang kinukutya ang bawat katibayan; sapagkat nagbubunton siya ng alabok, at sinasakop.
11Kung magkagayoy lalampas siya na parang hangin, at magdaraan, at magiging salarin, sa makatuwid bagay siya na ang kapangyarihan ay ang kaniyang dios.
12Di baga ikaw ay mula sa walang hanggan, Oh Panginoon kong Dios, aking Banal? kami ay hindi mangamamatay. Oh Panginoon, iyong itinakda siya ukol sa kahatulan; at ikaw, Oh Malaking Bato, ay iyong itinatag siya na pinakasaway.
13Ikaw na may mga matang malinis kay sa tumingin ng kasuwailan, at hindi ka makatitingin sa kasamaan, bakit mo minamasdan ang nagsisigawa ng paglililo, at tumatahimik ka pagka sinasakmal ng masama ang tao na lalong matuwid kay sa kaniya;
14At kaniyang ginagawa ang mga tao na parang mga isda sa dagat, parang nagsisigapang na walang nagpupuno sa kanila?
15Kaniyang binubuhat ng bingwit silang lahat, kaniyang hinuhuli sila sa kaniyang dala, at kaniyang pinipisan sila sa kaniyang lambat: kayat siyay nagagalak at siyay masaya.
16Kayat siyay naghahain sa kaniyang lambat, at nagsusunog ng kamangyan sa kaniyang lambat; sapagkat sa pamamagitan ng mga yaoy ang kaniyang bahagi ay mataba, at ang kaniyang pagkain ay sagana.
17Mawawalan nga baga ng laman ang kaniyang lambat, at hindi mahahabag na pumatay na palagi sa mga bansa.