1At nagsidating ang dalawang anghel sa Sodoma, nang nagtatakip silim; at si Lot ay nakaupo sa pintuang-bayan ng Sodoma: at silay nakita ni Lot, at nagtindig upang salubungin sila; at iniyukod ang mukha sa lupa;
2At nagsabi, Ngayon nga mga panginoon ko, ipinamamanhik ko sa inyo na kayoy magsiliko at magsipasok sa bahay ng inyong lingkod, at kayoy matira sa buong magdamag, at maghugas ng inyong mga paa, at sa madaling araw ay magsipagbangon kayo at magpatuloy ng inyong paglakad. At kanilang sinabi, Hindi, kundi sa langsangan mananahan kami sa buong magdamag.
3At kaniyang pinakapilit sila; at silay nagsiliko, at nagsipasok sa kaniyang bahay; at silay kaniyang pinaghandaan, at ipinagluto ng mga tinapay na walang levadura, at nagsikain.
4Datapuwat bago nagsihiga, ang bahay ay kinulong ng mga tao sa bayan sa makatuwid bagay ng mga tao sa Sodoma, na mga binata at gayon din ng mga matanda ng buong bayan sa buong palibot;
5At kanilang tinawagan si Lot, at sinabi sa kaniya, Saan nangaroon ang mga lalaking dumating sa iyo ng gabing ito? ilabas mo sila sa amin upang kilalanin namin sila.
6At nilabas sila ni Lot sa pintuan, at isinara ang pinto sa likuran niya.
7At sinabi niya, Ipinamamanhik ko sa inyo, mga kapatid ko, na huwag kayong gumawa ng ganiyang kasamaan.
8Narito, ngayon, may dalawa akong anak na babae, na hindi nakakilala ng lalake; ipinamamanhik ko sa inyo, na silay aking ilalabas sa inyo, at gawin ninyo sa kanila ang magalingin ninyo sa inyong paningin: huwag lamang ninyong gawan ng anoman ang mga lalaking ito; yamang silay nangasa silong ng aking bubungan.
9At sinabi nila, Umurong ka! At sinabi pa nila, Ang taong itoy naparito upang makipamayan, at ibig niyang maging hukom: ngayon ngay gagawan ka namin ng lalong masama kay sa kanila. At kanilang ipinagtulakan ang lalaking si Lot, at nagsilapit upang sirain ang pintuan.
10Datapuwat iniunat ng mga lalake ang kanilang kamay at binatak si Lot sa loob ng bahay at kanilang sinarhan ang pintuan.
11At ang mga taong nangasa pintuan ng bahay ay mga pinagbulag nila, ang muntit malaki: ano pat silay nangayamot sa paghahanap ng pintuan.
12At sinabi ng mga lalake kay Lot, Mayroon ka pa ritong kamaganakan? Ang iyong mga manugang, at ang iyong mga anak na lalake at babae, at ang lahat ng iyong tinatangkilik sa bayan: ay ipagaalis mo sa dakong ito:
13Sapagkat aming lilipulin ang dakong ito dahil sa napakalakas ang kanilang sigaw sa harap ng Panginoon; at kami ay sinugo ng Panginoon upang aming lipulin.
14At si Lot ay lumabas, at pinagsabihan niya ang kaniyang mga manugang na nagasawa sa kaniyang mga anak na babae, at sinabi, Magtindig kayo, magsialis kayo sa dakong ito; sapagkat gugunawin ng Panginoon ang bayan. Datapuwat ang akala ng kaniyang mga manugang ay nagbibiro siya.
15At nang umumaga ay pinapagmadali ng mga anghel si Lot, na sinasabi, Magbangon ka, ipagsama mo ang iyong asawa at ang iyong dalawang anak na babae na narito, baka pati ikaw ay madamay sa parusa sa bayan.
16Datapuwat siyay nagluluwat; at hinawakan ng mga lalake ang kaniyang kamay, at ang kamay ng kaniyang asawa, at ang kamay ng kaniyang dalawang anak na babae; sa habag sa kaniya ng Panginoon: at siyay kanilang inilabas, at siyay kanilang inilagay sa labas ng bayan.
17At nangyari, na nang silay mailabas na nila, ay sinabi, Itakas mo ang iyong buhay; huwag kang lumingon o huminto man sa buong kapatagan; tumakas ka hanggang sa bundok, baka ikaw ay mamatay.
18At sinabi sa kanila ni Lot, Huwag ganiyan, panginoon ko:
19Narito, ngayot ang lingkod mo ay nakasumpong ng biyaya sa iyong paningin, at pinakalaki mo ang iyong awang ipinakita sa akin sa pagliligtas ng aking buhay; at akoy di makatatakas sa bundok, baka akoy abutan ng sama, at akoy mamatay.
20Narito, ang bayang ito ay malapit takasan at maliit: Oh tulutan mong tumakas ako roon, (di ba yaoy maliit?) at mabubuhay ako.
21At sinabi sa kaniya, Narito, sa bagay mang ito ay pinayagan din kita, na hindi ko gugunawin ang bayang iyong sinalita.
22Magmadali ka, tumakas ka roon; sapagkat wala akong magagawa hanggang sa dumating ka roon. Kayat ang pangalang itinawag sa bayang yaon ay Zoar.
23Ang araw ay nakalitaw na sa lupa nang dumating si Lot sa Zoar.
24Nang magkagayoy nagpaulan ang Panginoon sa Sodoma at Gomorra ng azufre at apoy mula sa Panginoon na buhat sa langit;
25At ginunaw niya ang mga bayang yaon, at ang buong Kapatagan at ang lahat ng nangananahan sa mga bayang yaon, at ang tumutubo sa lupang yaon.
26Datapuwat ang asawa ni Lot ay lumingon sa likuran ni Lot, at naging haliging asin.
27At si Abraham ay sumampang maaga ng kinaumagahan sa dakong kinatayuan niya sa harap ng Panginoon.
28At siyay tumingin sa dakong Sodoma at Gomorra, at sa buong lupain ng Kapatagan, at tumanaw, at narito, ang usok ng lupain ay napaiilanglang na parang usok ng isang hurno.
29At nangyari, na nang gunawin ng Dios ang mga bayan ng Kapatagan, na naalaala ng Dios si Abraham, at pinalabas si Lot, mula sa gitna ng pinaggunawan, nang gunawin ang mga bayan na kinatitirahan ni Lot.
30At sumampa si Lot mula sa Zoar at tumira sa bundok, at ang kaniyang dalawang anak na babae na kasama niya; sapagkat siyay natakot na tumira sa Zoar: at siyay tumira sa isang yungib, siya at ang kaniyang dalawang anak na babae.
31At sinabi ng panganay sa bunso: Ang ating ama ay matanda, at walang lalake sa lupa na sumiping sa atin, ayon sa ugali ng sangkalupaan:
32Halika, painumin natin ng alak ang ating ama, at tayoy sumiping sa kaniya; upang mapalagi natin ang binhi ng ating ama.
33At pinainom nila ng alak ang kanilang ama ng gabing yaon: at pumasok ang panganay at sumiping sa kaniyang ama; at hindi naalaman, ng ama nang siyay mahiga ni nang siyay magbangon.
34At nangyari nang kinabukasan, na sinabi ng panganay sa bunso. Narito, akoy sumiping kagabi sa aking ama; painumin din natin ng alak sa gabing ito; at pumasok ka, at sumiping ka sa kaniya; upang mapalagi natin ang binhi ng ating ama.
35At pinainom din nila ng alak ang kanilang ama ng gabing yaon: at nagtindig ang bunso, at sumiping sa ama; at hindi naalaman ng ama nang siyay mahiga, ni nang siyay magbangon.
36Sa ganitoy kapuwa nagdalangtao ang mga anak ni Lot sa pamamagitan ng kanilang ama.
37At nanganak ang panganay ng isang lalake, at tinawag ang kaniyang ngalang Moab: na siya ngang ama ng mga Moabita, hanggang sa araw na ito.
38At ang bunso ay nanganak din ng isang lalake, at tinawag ang kaniyang pangalang Ben-ammi: na siya ngang ama ng mga anak ni Ammon, hanggang ngayon.