1E sollën arkën e Perëndisë dhe e vendosën në mes të tendës që kishte ngulur për të Davidi. Pastaj kushtuan fli shkrumbimi e paqtimi para Perëndisë.
2Kur Davidi e kreu kushtimin e flisë së shkrumbimit e të paqtimit, e bekoi popullin në emër të Zotit
3dhe u shpërndau të gjithë izraelitëve, burra e gra, nga një rrotull buke, nga një kulaç hurmash e nga një kulaç rrushi të thatë.
4Pastaj disa nga levitët i caktoi të shërbenin pranë arkës së Zotit, që të përkujtonin, të falënderonin e të lëvdonin Zotin, Perëndinë e Izraelit.
5Kryetari ishte Asafi e pas tij vinin Zakaria, Jejeli, Shemiramoti, Jehieli, Matitjahu, Eliabi, Benajahu, Obed Edomi e Jejeli, të cilët u binin lirave e harpave, ndërsa Asafi u binte cimbaleve.
6Priftërinjtë Benajah e Jahaziel u binin borive përherë para arkës së besëlidhjes së Perëndisë.
7Atë ditë Davidi caktoi së pari që Asafi e vëllezërit e tij t'i thurnin Zotit këto falënderime:
8Përlëvdoni Zotin, thirreni emrin e tij, shpallni mes popujve veprat e tij.
9Këndojini atij e thurini lavde, kumtoni të gjitha mrekullitë e tij.
10Krenohuni me emrin e tij të shenjtë, e zemra i ngazëlleftë kujtdo që kërkon Zotin.
11Kërkojeni Zotin e fuqinë e tij, kërkoni përherë fytyrën e tij.
12Kujtoni mrekullitë që bëri, çuditë e gjykimet e gojës së tij,
13o pasardhës të Izraelit, shërbëtorit të tij, bij të Jakobit, të zgjedhurit e tij.
14Ai është Zoti, Perëndia ynë, mbi mbarë dheun vendimet e tij.
15Kujtojeni përherë besëlidhjen e tij, fjalën që urdhëroi për një mijë brezni,
16besëlidhjen që bëri me Abrahamin, premtimin që i dha Isakut.
17Ia caktoi si rregull Jakobit, Izraelit si besëlidhje përjetë,
18kur tha: «Ty do të ta jap tokën e Kanaanit si pjesë të trashëgimisë suaj»,
19kur ishit të hequr në numër, të paktë e ardhacakë,
20tek endeshin nga një komb te tjetri, nga një mbretëri te një tjetër popull.
21Nuk lejoi t'i shtypte askush, mbretërit për hir të tyre i qortoi:
22«Mos m'i prekni të vajosurit, profetët e mi mos i lëndoni».
23Le t'i këndojë Zotit dheu mbarë, shpëtimin e tij përditë kumtoni.
24Ndër kombe rrëfejeni lavdinë e tij, mrekullitë e tij ndër popuj mbarë,
25se i madh është Zoti e fort i lavdërueshëm, më i tmerrshëm se të gjithë perënditë.
26Se mbarë perënditë e popujve janë të kotë, por Zoti bëri qiejt.
27Shkëlqim e madhështi para tij, në vendin e tij fuqi e hare.
28Jepini Zotit, o familjet e popujve, jepini Zotit lavdi e fuqi,
29jepini Zotit lavdinë e emrit të tij! Kushtojini fli e dilni para tij, adhuroni Zotin veshur me shkëlqim.
30Le të dridhet para tij mbarë toka, se botës i vë themel e ajo nuk do të trandet.
31Le të ngazëllejë qielli e të gëzojë toka, le të thuhet ndër popuj: « Zoti mbretëron».
32Le të ushtojë deti me gjithçka në të, e fusha me gjithçka në të le të galdojë.
33Atëherë do të brohorasin pemët e pyllit para Zotit që vjen për ta gjykuar tokën.
34Përlëvdoni Zotin, se është i mirë, se mirësia e tij mbetet përjetë.
35Thoni: «Shpëtona, o Perëndi i shpëtimit tonë, mblidhna e çlirona nga kombet, që ta falënderojmë emrin tënd të shenjtë, të mburremi duke të të lavdëruar.
36Bekuar qoftë Zoti, Perëndia i Izraelit, nga mot e përgjithmonë!». Mbarë populli u përgjigj: «Amen» e «Lavdi Zotit».
37Davidi la Asafin e vëllezërit e tij aty, para arkës së besëlidhjes së Zotit, që të shërbenin gjithnjë para arkës, sipas rendit të përditshëm
38me Obed Edomin dhe gjashtëdhjetë e tetë vëllezërit e tij. Obed Edomin, birin e Jedutunit, e Hosahun, i caktoi derëtarë.
39Priftin Cadok e vëllezërit e tij priftërinj i la para tendës së Zotit, në rrafshnaltën e Gibeonit,
40që t'i kushtonin Zotit fli shkrumbimi në altarin e shkrumbimit pa pushim, mëngjes e mbrëmje, siç është shkruar në ligjin që Zoti i dha Izraelit.
41Me ta ishin Hemani e Jedutuni, si edhe të tjerët, që ishin zgjedhur e caktuar me emër për të falënderuar Zotin, se i amshuar është përdëllimi i tij.
42Hemani e Jedutuni kishin bori e cimbale për t'u rënë, si dhe vegla për muzikë hyjnore. Bijtë e Jedutunit ishin caktuar te dera.
43Atëherë mbarë populli u nis, secili në shtëpinë e vet, ndërsa Davidi u kthye për të bekuar familjen e vet.