1Boże zemsty, PANIE Boże zemsty, objaw się!
2Powstań, Sędzio [całej] ziemi, odpłać pysznym.
3Jak długo niegodziwi, PANIE, jak długo niegodziwi będą się radować?
4[Jak długo] będą pleść, mówić zuchwale i chełpić się wszyscy czyniący nieprawość?
5Depczą twój lud, PANIE, i gnębią twoje dziedzictwo.
6Mordują wdowy i przybysza, zabijają sieroty.
7I mówią: PAN tego nie widzi, nie dostrzega tego Bóg Jakuba.
8Zrozumcie, nierozumni wśród ludu! A wy, głupcy, kiedy zmądrzejecie?
9Czy ten, który wszczepił ucho, nie słyszy? Czy ten, który ukształtował oko, nie widzi?
10Czy ten, który chłoszcze narody, nie będzie karał? [Ten], który uczy człowieka wiedzy, [czy nie wie]?
11PAN zna myśli ludzkie; [wie], że są marnością.
12Błogosławiony mąż, którego ty chłoszczesz, PANIE, i uczysz go twym prawem;
13Aby dać mu odpocząć od złych dni, aż będzie wykopany dół dla niegodziwego.
14PAN bowiem nie odrzuci swego ludu i nie opuści swego dziedzictwa.
15Ale sąd powróci do sprawiedliwości, a wszyscy serca prawego [pójdą] za nim.
16Któż stanie przy mnie przeciwko złoczyńcom? Kto ujmie się za mną przeciwko czyniącym nieprawość?
17Gdyby PAN nie przyszedł mi z pomocą, moja dusza przebywałaby w milczeniu.
18Gdy powiedziałem: Moja noga się chwieje, twoje miłosierdzie, PANIE, mnie wsparło.
19W niezliczonych myślach mego serca twoje pociechy rozweselają moją duszę.
20Czy sprzymierzy się z tobą tron nieprawości, który wyrządza krzywdę pod pozorem prawa?
21Zbierają się przeciw duszy sprawiedliwego i krew niewinną potępiają.
22Lecz PAN jest moją twierdzą, mój Bóg – skałą mojej ucieczki.
23On obróci przeciwko nim ich nieprawość i za ich zło ich wytraci; wytraci ich PAN, nasz Bóg.