1Boże, nie milcz; nie bądź głuchy i bezczynny, Boże!
2Bo oto burzą się twoi wrogowie, a ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę.
3Przeciwko twemu ludowi knują spisek i naradzali się przeciw tym, których ochraniasz;
4Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela.
5Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze:
6Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci;
7Gebal, Ammon i Amalek; Filistyni z mieszkańcami Tyru.
8Także Assur przyłączył się do nich, wsparł [swym] ramieniem synów Lota. Sela.
9Uczyń im [tak], jak Midianitom, jak Syserze, jak Jabinowi nad potokiem Kiszon;
10Którzy zostali wytępieni w Endor, stali się jak gnój dla ziemi.
11Z ich dostojnikami postąp jak z Orebem i Zeebem, jak z Zebachem i Salmunną, ze wszystkimi ich książętami;
12[Którzy] mówili: Weźmy w posiadanie przybytki Boże.
13Mój Boże, uczyń ich jak koło i jak źdźbło na wietrze.
14Jak ogień, który pali las, i jak płomień, [który] wypala góry;
15Tak ty ich ścigaj swoją nawałnicą i swoją burzą zatrwóż ich.
16Okryj ich twarze hańbą, aby szukali twego imienia, PANIE!
17Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki, niech się okryją hańbą i zginą.
18Niech poznają, że jedynie ty, którego imię jest PAN, ty jesteś Najwyższy ponad całą ziemią.