1Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej mocy; [radośnie] wykrzykujcie Bogu Jakuba.
2Weźcie psalm, przynieście bęben, wdzięczną harfę i cytrę.
3Zadmijcie w trąbę w czas nowiu, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego uroczystego święta.
4Jest bowiem taki nakaz w Izraelu, prawo Boga Jakuba.
5Ustanowił to świadectwem dla Józefa, kiedy wyszedł przeciw ziemi Egiptu, gdzie słyszałem język, którego nie zrozumiałem.
6Uwolniłem od brzemienia jego barki, a jego ręce od [dźwigania] kotłów.
7Wzywałeś mnie w ucisku i wybawiłem cię; odpowiedziałem ci w skrytości gromu, doświadczyłem cię u wód Meriba. Sela.
8Słuchaj, mój ludu, a oświadczę ci; Izraelu, jeśli będziesz mnie słuchał;
9Nie będziesz miał cudzego boga ani nie oddasz pokłonu obcemu bogu;
10Ja, PAN, [jestem] twoim Bogiem, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu; otwórz usta, a ja je napełnię.
11Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie.
12Zostawiłem ich więc żądzom ich serca i postępowali według swoich zamysłów.
13O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami!
14W krótkim czasie poniżyłbym ich nieprzyjaciół i zwróciłbym rękę przeciw ich wrogom.
15Nienawidzący PANA, choć obłudnie, musieliby mu się poddać, a ich czas trwałby wiecznie.
16I karmiłbym ich wyborną pszenicą, a nasyciłbym cię miodem ze skały.