1O PANIE, nasz Panie, jak sławne jest twoje imię na całej ziemi! Ty, który swoją chwałę wyniosłeś nad niebiosa.
2Przez usta niemowląt i ssących ugruntowałeś [swą] potęgę z powodu twoich wrogów, aby poskromić nieprzyjaciela i mściciela.
3Gdy przypatruję się twoim niebiosom, dziełu twoich palców, księżycowi i gwiazdom, które utwierdziłeś;
4[Wtedy mówię]: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego?
5Uczyniłeś go bowiem niewiele mniejszym od aniołów, chwałą i czcią go ukoronowałeś.
6Dałeś mu panowanie nad dziełami twoich rąk, wszystko poddałeś pod jego stopy:
7Owce i wszelkie bydło, a także zwierzęta polne;
8Ptactwo niebieskie i ryby morskie, [i] wszystko, co przemierza szlaki mórz.
9O PANIE, nasz Panie, jak sławne jest twoje imię na całej ziemi!