1Boże, daj królowi swoje sądy i swoją sprawiedliwość synowi króla;
2Będzie sądził twój lud w sprawiedliwości, a twoich ubogich w prawości.
3Góry przyniosą ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość.
4Będzie sądził ubogich z ludu, wybawi synów potrzebującego, a zgniecie ciemiężyciela.
5Będą się bać ciebie, póki trwać będzie słońce i księżyc, z pokolenia na pokolenie.
6Zstąpi jak deszcz na skoszoną trawę, jak krople deszczu nawadniające ziemię.
7Za jego dni zakwitnie sprawiedliwy i [będzie] obfitość pokoju, dopóki księżyc trwa.
8Będzie panował od morza do morza, od rzeki aż po krańce ziemi.
9Przed nim upadną mieszkańcy pustyni, a jego wrogowie będą proch lizać.
10Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, królowie Szeby i Saby złożą daninę.
11I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie; wszystkie narody będą mu służyć.
12Ocali bowiem ubogiego, gdy zawoła, i nędznego, który nie ma pomocnika.
13Zmiłuje się nad ubogim i potrzebującym i wybawi dusze nędzarzy.
14Wybawi ich dusze od podstępu i przemocy, bo ich krew [jest] cenna w jego oczach.
15I będzie żył, i dadzą mu złoto z Szeby; nieustannie będą się za niego modlić i codziennie mu błogosławić.
16Gdy się zasieje garść zboża w ziemi na szczytach gór, jego plon zaszumi jak Liban, a mieszkańcy miast zakwitną jak polna trawa.
17Jego imię [trwać] będzie na wieki; póki słońce trwa, trwać będzie jego imię; [ludzie] będą błogosławieni w nim, a wszystkie narody nazwą go błogosławionym.
18Błogosławiony niech będzie PAN Bóg, Bóg Izraela, który sam jeden czyni cuda.
19I błogosławione na wieki jego chwalebne imię; niech cała ziemia będzie napełniona jego chwałą. Amen, amen.
20[I tu] się kończą modlitwy Dawida, syna Jessego.