1PANIE, nie karć mnie w swym gniewie i nie karz mnie w swojej zapalczywości.
2Twoje strzały utkwiły bowiem we mnie i ciąży na mnie twoja ręka.
3Nie ma nic zdrowego w moim ciele wskutek twego gniewu, nie ma odpoczynku dla moich kości z powodu mojego grzechu.
4Bo moje nieprawości sięgają ponad moją głowę, obciążają mnie jak ciężkie brzemię.
5Cuchną i ropieją moje rany z powodu mej głupoty.
6Jestem zgnębiony i bardzo pochylony, przez cały dzień chodzę smutny.
7Moje wnętrze bowiem pali straszna [dolegliwość] i nie ma nic zdrowego w moim ciele.
8Jestem osłabiony i bardzo załamany, zawodzę z powodu trwogi mego serca.
9Panie, przed tobą [są] wszystkie moje pragnienia i moje wzdychanie nie jest przed tobą ukryte.
10Moje serce trzepocze, opuściła mnie siła, a światło moich oczu znikło.
11Moi bliscy i przyjaciele stronią od moich ran, a moi krewni stoją z daleka.
12Ci, którzy czyhają na moją duszę, zastawiają sidła, a ci, którzy pragną mego nieszczęścia, mówią przewrotnie i przez cały dzień knują podstępy.
13Lecz ja niczym głuchy nie słyszałem i [byłem] jak niemy, [który] nie otwiera swych ust.
14I stałem się jak człowiek, który [nic] nie słyszy i nie ma w ustach upomnień.
15Ciebie bowiem, PANIE, oczekuję; ty odpowiesz, Panie, mój Boże.
16Bo powiedziałem: Niech się nie cieszą z mojego powodu; gdy moja noga poślizgnie się, niech nie wynoszą się nade mnie.
17Jestem bowiem bliski upadku i moja boleść zawsze jest przede mną.
18Wyznaję więc moją nieprawość i boleję nad swoim grzechem.
19Lecz moi wrogowie są zdrowi i silni i namnożyło się tych, którzy bez powodu mnie nienawidzą.
20Odpłacają mi złem za dobro i sprzeciwiają mi się, bo podążam za dobrem.
21Nie opuszczaj mnie, PANIE, mój Boże, nie oddalaj się ode mnie.
22Pospiesz mi z pomocą, Panie, moje zbawienie.