1Nieprawość niegodziwego świadczy w mym sercu, [że] nie ma bojaźni Bożej przed jego oczyma.
2Schlebia sobie bowiem w swoich oczach, [aż] jego nieprawość okaże się obrzydliwa.
3Słowa jego ust to niegodziwość i fałsz, porzucił mądrość i czynienie dobra.
4Na swoim łożu obmyśla nieprawość, stoi na drodze niedobrej [i] nie brzydzi się złem.
5PANIE, twoje miłosierdzie sięga niebios, twoja wierność aż do obłoków.
6Twoja sprawiedliwość jak najwyższe góry, twoje sądy [jak] wielka przepaść; ty, PANIE, zachowujesz ludzi i zwierzęta!
7Jak cenne jest twoje miłosierdzie, Boże! Dlatego synowie ludzcy chronią się w cieniu twoich skrzydeł.
8Nasycą się obfitością twego domu, napoisz ich strumieniem twoich rozkoszy.
9U ciebie bowiem jest źródło życia, w twojej światłości ujrzymy światłość.
10Roztocz twe miłosierdzie nad tymi, którzy cię znają, a twoją sprawiedliwość nad ludźmi prawego serca.
11Niech nie następuje na mnie noga pyszałka, niech nie wygania mnie ręka niegodziwego.
12Oto tam upadli czyniący nieprawość, zostali powaleni i nie będą mogli powstać.