Psalms 139— UBG

¹PANIE, przeniknąłeś [mnie] i znasz mnie.

²Wiesz, kiedy siedzę i wstaję, z daleka znasz moje myśli.

³Otaczasz moją ścieżkę i spoczynek, wszystkie moje drogi są ci znane.

⁴Zanim na [moim] języku pojawi się słowo, ty, PANIE, już je znasz.

⁵Otaczasz mnie z tyłu i z przodu i położyłeś na mnie twoją rękę.

⁶Zbyt cudowna jest dla mnie [twoja] wiedza; jest wzniosła, nie mogę jej pojąć.

⁷Dokąd ujdę przed twoim duchem? Dokąd ucieknę przed twoim obliczem?

⁸Jeśli wstąpię do nieba, [jesteś] tam; jeśli przygotuję sobie posłanie w piekle, tam też jesteś.

⁹Gdybym wziął skrzydła zorzy porannej, aby zamieszkać na krańcu morza;

¹⁰I tam twoja ręka prowadziłaby mnie i twoja prawica by mnie podtrzymała.

¹¹Jeśli powiem: Na pewno zakryją mnie ciemności, to i noc [będzie] dokoła mnie światłem.

¹²Nawet ciemność [nic] przed tobą nie skryje, dla ciebie noc świeci jak dzień, ciemność jest jak światłość.

¹³Ty bowiem panujesz nad moimi nerkami; okryłeś mnie w łonie mojej matki.

¹⁴Wysławiam cię, bo zostałem stworzony w sposób zadziwiający i cudowny; przedziwne są twoje dzieła, a moja dusza zna [je] bardzo dobrze.

¹⁵Żadna moja kość nie była zakryta przed tobą, gdy zostałem stworzony w skrytości i misternie złożony w głębiach ziemi.

¹⁶Twoje oczy widziały niedoskonały płód mego [ciała]; w twojej księdze są zapisane wszystkie [moje] członki i dni, w [które] były kształtowane, gdy jeszcze żadnego z nich nie było.

¹⁷Jak drogie są dla mnie twoje myśli, Boże! Jak wielka jest ich liczba!

¹⁸Gdybym chciał je zliczyć, byłoby ich więcej niż piasku; gdy się budzę, jeszcze jestem z tobą.

¹⁹Zgładzisz, Boże, niegodziwego; niech odstąpią ode mnie ludzie krwawi;

²⁰[Którzy] mówią obrzydliwości przeciwko tobie, twoi wrogowie nadaremnie biorą [twoje imię].

²¹Czy nie nienawidzę tych, PANIE, którzy nienawidzą ciebie? I nie brzydzę się tymi, którzy przeciwko tobie powstają?

²²Nienawidzę ich pełnią nienawiści i mam [ich] za wrogów.

²³Przeniknij mnie, Boże, i poznaj moje serce; wypróbuj mnie i poznaj moje myśli;

²⁴I zobacz, czy [jest] we mnie droga nieprawości, a prowadź mnie drogą wieczną.