1Teraz więc, Hiobie, posłuchaj, proszę, mojej mowy i nadstaw uszu na wszystkie moje słowa.
2Oto teraz otworzyłem swoje usta, [a] mój język będzie mówił pod podniebieniem.
3Moje słowa pochodzą ze szczerości mego serca, [a] moje wargi wyraźnie wypowiedzą wiedzę.
4Duch Boży stworzył mnie, tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie.
5Jeśli możesz, odpowiedz mi; przygotuj się i stań przede mną.
6Oto ja, według twoich słów, odpowiem ci za Boga, [chociaż] też jestem z błota ulepiony.
7Oto mój strach nie zatrwoży cię, a moja ręka nie zaciąży na tobie.
8Ty jednak powiedziałeś mi do uszu, słyszałem dźwięk [twoich] słów:
9Jestem czysty, bez przestępstwa, jestem niewinny i nie ma we mnie nieprawości.
10Oto on znajduje zarzuty przeciwko mnie i uważa mnie za swego wroga.
11Zakuł moje nogi w dyby, a zważa na wszystkie moje ścieżki.
12Otóż w tym nie jesteś sprawiedliwy. Powiem ci, że Bóg jest większy od człowieka.
13Dlaczego z nim się spierasz? Przecież on nie tłumaczy się z żadnych swoich spraw.
14Bóg bowiem mówi raz i drugi, ale człowiek tego nie dostrzega.
15We śnie, w nocnym widzeniu, gdy twardy sen spada na ludzi, w czasie drzemki na łóżku;
16Wtedy otwiera ucho ludzkie i pieczętuje ich pouczenie;
17Aby odwieść człowieka od [złego] czynu i zabrać od niego pychę.
18Powstrzymuje jego duszę od dołu, a jego życie [chroni] przed śmiercią od miecza.
19Każe [go] też cierpieniem na jego łożu i [bólem] we wszystkich jego kościach;
20Tak że jego życiu obrzydza chleb, a jego duszy przysmaki.
21Jego ciało niszczeje nie do poznania, a wystają jego kości, które nie były widoczne.
22Jego dusza zbliża się do grobu, a jego życie do niosących śmierć.
23Jeśli będzie przy nim jakiś anioł, pośrednik, jeden z tysiąca, aby oznajmić człowiekowi jego powinność;
24Wtedy zlituje się nad nim i powie: Wybaw go od zejścia do dołu, [bo] znalazłem okup.
25I jego ciało odzyska dziecięcą świeżość, wróci do dni swojej młodości.
26Będzie się modlił do Boga i on przyjmie go łaskawie, ujrzy jego oblicze z radością i przywróci człowiekowi jego sprawiedliwość;
27Spojrzy na ludzi i [jeśli ktoś] powie: Zgrzeszyłem, wypaczyłem to, co prawe, i to nie było [dla mnie] korzystne;
28On wybawi jego duszę od zejścia do dołu, a jego życie ujrzy światło.
29Wszystko to czyni Bóg z człowiekiem kilkakrotnie;
30Aby odwrócić jego duszę od dołu i aby był oświecony światłem żyjących.
31Zważ na to, Hiobie, słuchaj mnie; milcz, a ja będę mówił.
32Jeśli [jednak] masz coś do powiedzenia, odpowiedz mi; mów, bo chciałbym cię usprawiedliwić.
33A jeśli nie, słuchaj mnie; milcz, a nauczę cię mądrości.